Een fijn huisje

Ik ben bij Fieke in huis. Ze bakt een chocoladetaart en beweegt zich af en toe naar mijn piano, die tegen de wonky* muur van haar woonkamer opgesteld staat. Ze passen goed in de woonkamer, Fieke en de piano, zo tussen de kamerplant, houten tafel,  stippelkopjes, Afrikaanse dekentjes, donkere vloer, hangende trommel, lange gordijnen en langgerekte vaas in.

We zijn in Saint Bonnet, het dorpje onder Villard Trottier, vlakbij Gap. In zekere zin ben ik op weg naar Briançon, waar zowel een skipas als het idee van een nieuw soort toekomst op me wacht (stabiel, gestructureerd, volwassen ect.). Maar omdat Briançon zelf nog niet op de hoogte is van mijn komst, ben ik dankbaar dat Fieke me tijdelijk opvangt.

God mag weten hoe de komende tijd verloopt. Ik heb geen idee. Meer dan weg-uit-Chamonix en anders (stabiel, gestructureerd, volwassen ect.) had ik eigenlijk nog niet bedacht. Ik weet niet eens wat voor muziek ik erbij moet luisteren. Uptempo nieuw-energetisch-begin muziek, of romantische op-avontuur muziek, of Franse welkom-in-Frankrijk muziek (ik verhuis immers naar Frankrijk), of folklore we-zijn-allemaal-verloren-zielen muziek, of… Geen idee.

Het enige dat ik momenteel echt wil, is een fijn huisje voor langere tijd. Geen drugskartel met 24/7 Drum ‘nd Bass, geen vliegende honden, geen kippenhok. Gewoon, een fijn huisje. Zoals het huisje van Fieke.

*wonky: De muren in Fiekes huis zijn niet persé scheef, maar ook zeker niet recht; ze golven een beetje. Zoals alleen de muren in een oud huis dat kunnen. Hoe omschrijf je dat met een leuk Nederlands woord?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s