Levensfilosofie

SchrijfschrijfIk heb er heel lang over gedaan dit stuk te schrijven.
Zo’n vierentwintig jaar.
En ik zal je vast waarschuwen: Het is geen consistente, soepele, betoverende levensfilosofie geworden. Het is meer een chaos van hele belangrijke en nog belangrijkere dingen én grote onzin.
En het is nog niet af.
Ik heb vaak gedacht dat ik het af zou schrijven, maar halverwege elke poging realiseer ik me dat ik het wederom als concept moet laten voortbestaan. Het is een vloeibaar monster dat zich niet laat grijpen, of laat ik zeggen, soms werpt het zich heel affectief in mijn schoot, dan knuffel ik het en dan opeens glipt het weg.

Ik kan geen levensfilosofie schrijven. Ik kan het monster hoogstens even in de houdgreep nemen en voor zolang het duurt aan jullie tonen.
Dus dit is het monster van dit moment. Mijn levensfilosofie van Februari 2016 in stukjes en beetjes, met poten en grimas en duivelse plannen. Bereid je voor.

 

Fieke op wegHet experiment

Ik weet nog zoveel niet van deze wereld, van de wetten van de natuur en samenleving en zelfs de wetten van mezelf, dat het steeds een beetje proberen blijft. Leven.
Het is mijn experiment.

In feite loop ik, sinds ik fatsoenlijk kan denken, uit te vogelen wat het is dat mijn leven mooi zal maken. Mijn geluk is dat ik dat proces zelf heel interessant vind.
Ik vind ‘het leven’ interessant, het mijne omdat het toevallig het mijne is, wat betekend dat zolang ik leef, ik praktisch ook geamuseerd ben, ook al faalt het experiment “mooi leven” gigantisch wanneer ik nog drie uur moet werken en de Moijto’s het liefst over de klanten uitgooi.
Het fascineert me omdat er heel veel logica in zit, maar tegelijkertijd juist dikwijls geen pijl op te trekken valt. De mooiste momenten zijn zo magisch dat ze zelden voelen als uitkomst van mijn experiment. Toch is dat waarom ik experimenteer in de eerste plaats: Miljoenen magische momenten. Ik wil miljoenen magische momenten. Ik verhuis naar Chamonix voor de Alpen (experiment) en woon in Le Tour (experiment) en ervaar een magisch moment als ik in een volgepakte bus naar werk zit en door mijn muziek meegesleept wordt naar het verleden in Amsterdam. Of als ik in mijn eentje op veel te grote ski’s door de poedersneeuw struikel en verslagen in de sneeuw lig. Of als ik ’s ochtends bovenkom in de woonkamer van het chalet, een kopje koffie zet, uit het raam staar en de bergen volle bak op me inwerken. Of als ik een lift krijg van een oud Frans kunstenaarsvrouwtje dat me afzet in Le Tour.

Het hoofd is een lastpak

Als je maar nadenktHet moeilijkste, of eigenlijk mijn grootste uitdaging, is het omgaan met mijn eigen denken. Mijn hoofd. Het hoofd is een lastpak en tegelijkertijd mijn grootste kracht. De hele dag stromen er oneindig veel indrukken en oordelen en fantasieën doorheen, bewust en onbewust, en niet allen zijn in mijn eigen voordeel. Soms kan ik beter niet denken. Soms kan ik beter anders denken. Soms controleer ik mijn brein, soms gaat ze haar eigen weg. Soms ben ik zenboeddhist, soms ben ik slaaf van de stress die broeit tussen al mijn ideeën.
Maar ik werk er immer aan en het lukt me steeds beter om die vreemde substantie daarboven tot iets krachtigs te maken. Iets dat eerder positief dan negatief is, iets dat uit zichzelf naar mogelijkheden speurt, iets dat wacht met oordelen, makkelijk kan laten gaan en vreemde wendingen verwelkomt.

Miljoen Magische momenten

Ik had je gewaarschuwd dat ik geen consistent stuk zou schrijven.
Het is me gelukt.
Ik voel me altijd aangewezen tot vage termen als het aankomst op het omschrijven van mijn levensfilosofie en ik heb geprobeert er zo spaarzaam mogelijk mee te zijn.
Maar nu ga ik ze in één klap opgebruiken.

Namelijk, die magische momenten, waar het allemaal om gaat, dat is dit:

Ik wil voelen dat ik leef. Ik wil houden van, héél erg houden van en dus ook héél erg missen, ik wil de grens opzoeken van mijn kunnen, van mijn lef, mijn lijf, ik wil verdwijnen in ritmes buiten elke ratio of controle en dan weer wakker worden, ik wil vliegen, vrijheid ervaren zonder te weten wat het is of waar het vandaan komt, ik wil lachen en huilen, diepte, gedachten, romantiek, het hele verhaal, ik wil een verhaal zijn en immer op avontuur, op avontuur en ontdekking want ik zeg je; de wereld is groot! Het leven is nu!

Miljoenen.
Daar wil ik miljoenen van.
Dat is mijn levensfilosofie.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s