Een broodje gezond

Er zijn gasten die worden teleurgesteld door het feit dat we geen glutenvrije veganistische zoetigheid verkopen. We hebben altijd twee soorten glutenvrij gebak (kokos en sinaasappel) en twee soorten veganistisch gebak (banaanchocola en citroen), en dan ook nog eens gebak dat zowel gluten als dierproducten bevat, waarvan de beste absoluut de worteltaart is, met een dikke dot crème van boter en suiker die er helaas nooit vanaf valt zodat ik me erop kan storten. Wanneer zo’n klant ongelovig door de vitrine blijft kijken, alsof er daardoor toch een glutenvrij veganistisch koekje in wordt gebakken, onderdruk ik de neiging om te vertellen dat mijn Argentijnse chef een koe met een hamer heeft gedood.

Er is een trailrunner die zichzelf filmt wanneer hij zijn veganistische wrap opeet, met een grote camera met zo’n grijze pluizenbol erop die vakkundig vanuit de plantenbak op hem gericht staat, zodat het in goede kwaliteit op zijn YouTube kanaal komt.

Er zijn überhaupt een hoop trailrunners op het moment, omdat de UTMB-race over zo’n week van start gaat, en bij het juiste lichaam en de juiste outfit van een trailrunner hoort ook het eten van Hibou, waar we misschien geen glutenvrije veganistische zoetigheid verkopen, maar wel een proteïnesalade. En grote wraps vol met rauwkost die zowel goed zijn voor een uitgeteerd sportlichaam als voor een Instagramaccount.

Ik moedig uiteraard het individu aan dat bewust met eten bezig is, en met name bewust met onze planeet, en toch wil ik na elke lunch steevast worstenbroodjes naar klanten gooien. Waarom?

Voor mijn coeliakie oud-huisgenoot zou Hibou een zegen zijn geweest. Er is tevens een lief, verlegen, veganistisch meisje dat soms binnenkomt en zodra zij naar het menu kijkt ben ik trots op alle veganistische opties die we kunnen bieden. Als al die specifieke eters lieve meisjes waren geweest, dan was ik misschien in staat geweest om mijn geduld met betrekking tot hun wensen te bewaren. Misschien had ik zelf de stap naar veganistisch eten wel gemaakt. Maar alhoewel mensen beschaaft en vriendelijk zijn wanneer ze hun eetpatroon inzichtelijk maken, zit er altijd iets in hun benadering dat voor mij veel te serieus en veel te dwingend is. Ik kan daar niet zo goed mee omgaan. Dan denk ik: Ga fietsen stelen. En geef mij zo’n fiets, dan fiets ik weg uit de vallei en haal ik ergens anders, waar ze nog in het verleden leven, een broodje gezond met ketchup en mayonaise.

One Comment

  1. Oww, dat heb ik ook vaak wel bij mensen. haha. Gut, trailrunners. Instagramaccounts waardoor je heel gezond gaat doen. En heerlijk gebak. Het was me weer een waar genoegen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s