Met Fiek Électrique op Chic

IMG_2758

‘Jumpy’ is de naam van de nieuwe auto van Fieke. Beiden zouden afgelopen week op bezoek komen, maar alleen Fiek kwam aan in Spanje (Catalonië?). Jumpy zat vast in de garage vanwege een defect klepje. Stom, ja, want anders waren we in één klap doorgereden naar Siurana en hadden we die wanden daar plat geklommen. Zo zonder auto was Siurana plotseling wel ver weg.

In de buurt bij de varkensgenocidefabriek in Olot pikte ik haar op. Mijn lieve, blonde, langpotige Fransoos. Ik toonde haar mijn tijdelijke burgerbestaan bij de ouders van Marcel, het witte wijkje, de kat, en vond het eigenlijk wel grappig dat ze daar zo plotseling doorheen liep. Grappig en heel fijn, want nu kon ik haar de oren van het hoofd tetteren. En zij de mijne.

Hoofdsubstitutie van Siurana was het klimmen in Sadernes, dat in eerste instantie niet doorging vanwege het wantrouwen van de Catalanen. Ze weigerden ons op te pikken toen wij bepakt en grijnzend aan de rand van de weg stonden, zodat we ons gedwongen zagen om koffie te drinken bij Adria. We klopten spontaan bij hem aan en namen het leven door alsof het normaal was dat we ons allemaal in Olot vertoefden. De vreemde loop van zaken is altijd het leukst.

IMG_2711

De volgende dag spendeerden we vanwege noodweer in Barcelona. De regen was zo agressief dat een zware tak vlak naast ons van een boom brak. Maar het was heerlijk. Heerlijk om zeiknat van winkel naar winkel te traverseren, gedwongen aan het bier te zitten en met Fiek een soort van op chique te gaan. We pasten satijnen rokken en hingen gouden oorbellen in onze oren. Het was lang geleden dat ik schaamteloos publiek voor de spiegel heb staan draaien, en Fiek draaide gewoon naast me mee. Ik schafte zelfs een witte nepbondjas aan die ik bij thuiskomst voor Marcel verstopte, want ik vrees nog steeds zijn oordeel.

Uiteindelijk belandden we toch in Sadernes. We zetten de tent op een camping en wandelden en klommen drie dagen lang. De wereld was even simpel, ver van satijnen rokken en gouden oorbellen, maar de gesprekken waren diep als vanouds. Boven de dichte bossen van Sadernes klonken onze nieuwe plannen om de wereld te veroveren. Er zouden boeken geschreven worden en cafés geopend en tiny houses gebouwd, en mannen gevonden en bergen beklommen en aarde omgespit. En nog iets met die arme varkens van Olot, het aanschaffen van een elektrische fiets en de kaasverslaving.

Vanmorgen werd ze om 07:10 opgehaald bij het treinstation van Figueres. Hop, Fiek was er. Hop, Fiek is weg. Terug naar de garage waar Jumpy hopelijk is hersteld van het defecte klepje, weg van de ouders van Marcel die zo’n vrolijke Fieke aan de keukentafel wel zagen zitten. Het is misschien prettig voor Jumpy dat zijn verpleegkundige zich spoedig over hem kan ontfermen, maar wij hier in Olot moeten het weer zonder haar doen.

IMG_2776

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s