Carte Vitale

Frankrijk heeft me geaccepteerd!
Mijn Frans toont dan nog wel gebreken, maar in mijn brievenbus lag laatst een heuse Carte Vitale.
Dat heeft me (met een beetje overdrijven) bijna twee jaar gekost.
Met een Carte Vitale kun je naar de dokter en de apotheek. Er zit een chipje op waarmee je kunt afrekenen. Het is de wonderkaart.

Ik zit in een gemeenschap van immigranten die veel klaagt over het functioneren van het Franse systeem en al haar bureaucratische uitspattingen. Gezien ik mijn documenten (geboorteakte, contracten, kopieën enzovoort) twee keer heb moeten opsturen en achteloos tussen Cluses en Sallanches heen en weer gestuurd ben (Oh, hiervoor moet u in Cluses zijn. Nee hoor, hiervoor moet u in Sallanches zijn) zou ik ook het een en ander kunnen opmerken.
Toch vind ik het bijzonder dat ik deel uit mag maken van het Franse systeem. Ik als Nederlander, die gewoon maar op een dag aan komt zetten, krijgt haar ziektekosten vergoed.

Het is overigens wel zo dat ze een behoorlijk deel van mijn loon afhalen.

Nu, een kleine waarschuwing voor de Nederlanders die net als ik op de bonnefooi naar Frankrijk vertrekken: Zodra je in het buitenland werkt, vervalt je Nederlandse zorgverzekering. Op voorhand kun je het allemaal prima regelen, maar als je ‘gewoon gaat en wel ziet’ maak je het jezelf juist moeilijk. Want het aanvragen van een zorgverzekering in Frankrijk duurt lang (het Carte Vitale traject) en om wederom aanspraak te maken op de Nederlandse verzekering – of de European Blue Cart – moet je gewoon weer in Nederland wonen (en ja, ze schijnen erachter te komen als je liegt, de engerts).
De oplossing die ik zelf, na heel veel fora afgespit te hebben, diep, diep in het woud van internet gevonden heb is de particuliere verzekering van Oom. Maar het blijft een hoop eenvoudiger om het gewoon eventjes op voorhand te regelen.

Aan het eind van de dag is best fijn om te weten dat iemand je been er weer op kan zetten als het eraf valt. En dat je je familie niet geruïneerd achterlaat vanwege de kosten.

Ik hield bijna een feestje toen ik het groene kaartje uit de enveloppe haalde. Ik voel me heel Frans. Het is bijna reden om even naar de dokter te gaan. ‘Ik heb hoofdpijn dokter.’ ‘Oh geen zorgen’, zegt hij dan, ‘want je hebt je Carte Vitale.’

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s