Permissie om te vliegen

Twee maanden geleden vervloekte ik het stiekem nog, omdat Marcel me eerst door een onmogelijke crust had laten afdalen (devies maak geen bochten en rem niet), daarna omhoog loodste over een ijzige flank waarbij ik elke kickturn dacht dat ik in de knoop naar beneden zou rollen en daarna uitdaagde om een steil couloir door te skiën (I’m not ready for this – Yes you are – No I’m not – Just go – I don’t dare – Just GO!!).

Skiën. Ik kan dit niet, dat heb ik zo vaak gedacht.
Het is te laat.

Als je een berggids wil worden, moet je toch wel een held op de piste zijn. Om die reden was ik vorig jaar begonnen, niet uit liefde, misschien een beetje uit nieuwsgierigheid, maar vooral om op een dag tot de opleiding toegelaten te kunnen worden. Even een nieuwe sport oppikken en daar supergoed in moeten worden; dat is wel een recept voor een minderwaardigheidscomplex. Al die klotekleuters (pardon) die me maar voorbij bleven razen, al mijn vrienden die op me moesten wachten, al de anderen die aasden op het gidsenexamen en leipe dingen skiede in de alpen, wat moest ik daar nou mee?

Het was oorlog.
Maar goed, het leerproces was eveneens heel mooi, want ondanks het vallen en opstaan heeft skiën iets intrinsiek supercools. Daar kom je niet onderuit.

Dit seizoen heeft me langzaam weer laten vallen voor de bergen. Ik ben verliefd als een kind, heb kriebels in mijn buik als ik naar buiten kijk of maar denk aan hun aanblik. Dat is ongetwijfeld doorgesijpeld tot het skiën: Een briljante methode om ze te beklimmen, met ze te zijn, over ze af te dalen.
Het is echter pas deze afgelopen week dat ik me volledig in controle voel en daarom voor het eerst die vrijheid aanraak die het skiën klaarblijkelijk met zich meebrengt. Ik heb permissie om te vliegen. Nu begrijp ik al die poffanaten en stoere praatjes en vermoeiende verslaafden die alsmaar hetzelfde herhalen. Dit is inderdaad ongelofelijk.

En dit is de enige manier waarop ik een berggids kan worden: Door bij toeval ook op het skiën verliefd te worden. Ik moet het einddoel eigenlijk volledig naast me neerleggen, die motivatie heb ik niet meer nodig.
Nu gaat het alleen maar om dat vliegen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s