Een kwart eeuw

5 december

Toen de verjaardag het belangrijkst was, sliep ik ruim voor twaalven.
De volgende morgen werd ik wakker met kriebels in mijn buik die de hele nacht ongeduldig op de wekker hadden gewacht.  ‘Ik ben jarig’. Mijn nieuwe kleren lagen klaar en ik kon me omkleden; maar naar beneden gaan mocht ik nog niet. Daar klonk gerommel, de stemmen van mijn zus en moeder en de geur van gebakken croissantjes kwamen gewoon de trap op (echt waar).

Ruby, je mag komen!
Ze zongen terwijl ik, officieel en in volle glorie, de trap afliep. Iedereen kuste me, mijn ouders, broer, zus en oma.

Slingers hingen door het huis, ballonnen aan mijn stoel, confetti tussen al het eten en de cadeautjes door op het tafelkleed. We aten het traditionele (en beste ooit) verjaardagontbijt met Coolbest aardbeiensap (jaja), zalm, ei, versgebakken brood, prefabvruchtjes (lievelings) met yoghurt en ik kreeg ondertussen van iedereen een cadeau.
Je hebt geen idee hoe speciaal ik was.
Ik was zó speciaal.

Op school was ik de jarige op Sinterklaas, waardoor ik meer pepernoten kreeg dan mijn klasgenootjes, steevast even op de schoot van Sint mocht zitten en telkens de vraag kreeg ‘of ik minder cadeautjes kreeg omdat ik op Sinterklaas jarig was’.
Natuurlijk niet. Ik kreeg in de ochtend cadeautjes voor mijn verjaardag en ’s avonds net als alle Nederlandse kinderen, cadeautjes van onze Sinterklaasouders. (Later concludeerde ik wel dat ik op jaarbasis een feestelijke dag minder had, maar mijn verjaardag was dubbel zo cool).

5-12-2016 00:00
Het is midden in de nacht, het regent, ik lig alleen in bed, schrijf een blog en ben zojuist 25 geworden, een kwart eeuw om even dramatisch te zijn. Ik denk niet dat morgenochtend anders zal zijn dan gisterochtend of die ochtend daarvoor (en ik ben in Spanje: Sinterklaas zit in Nederland) en hoop als hoogtepunt van de verjaardag drie keer een piste in Valter af te skiën. En vooruit, misschien ergens een taart naar binnen te slaan.

Wat is er gebeurt met mijn verjaardag?

Tsjah, ik ben ouder geworden. Dat is het enige stomme cadeautje dat je elke verjaardag krijgt: Het jaar ouder dat je wordt, waarin je telkens iets meer van je goedgelovigheid en magie verliest. Geen kriebels in de morgen, ‘het is maar een datum, mensen feliciteren me uit verplichting, wat een gedoe’, terwijl je eens als jarige vleugels had.

Het is lastiger om zonder mijn (briljante, supercoole, eindeloos waardevolle wat-houd-ik-veel-van-hen) gekke gezin me zo speciaal te voelen als vroeger, maar toch ga ik proberen om morgen met een beetje magie wakker te worden. Ontvankelijk alsof ik tien jaar oud ben geworden.

Dan zou ik me zomaar eens heel jarig kunnen gaan voelen.

_dsc8340
Ik ben de floep bij mama op schoot, 24 jaar geleden.

2 Comments

  1. Gefeliciteerd lieve jarige Ruub!! Ik hoop dat het lukt om vandaag een beetje speciaal te maken. Een kwart eeuw is niet niks. Er wordt aan je gedacht hier tussen de kangoeroes ❤

  2. Lotte van Boxtel

    Hey Ruub, gefeliciteerd! Wat een herkenning aan deze kant van het internet… Zullen we die cultuur gaan veranderen, verjaardagen weer speciaal maken en vooral alle mensen verassen op hun verjaardag? Fijne dag meis! Ps wat is je adres? 😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s