We worden oud

De vrienden van Marcel zijn over het algemeen vier jaar ouder. Het obsessieve onderwerp van gesprek onder de vriendengroep is het kaal worden. Laatst vroegen ze me wat ik prefereerde bij een man: dat hij bij een zekere mate van kaalheid zich volledig kaal scheerde of dat hij zoveel mogelijk haar op zijn schedel liet staan. Ik zei ze dat het nogal afhankelijk was van de man zelf en het soort haar, maar het enige dat ik écht niet mooi vond waren die dunne plukken die zorgvuldig over de kale plekken waren gekamd.

Geen van hen zag er overigens uit alsof hij werkelijk al kaal aan het worden was.

We worden oud. Ik raak al vaak genoeg de loop van mijn leven kwijt. Toen ik achttien was kon ik elk jaar van mijn leven nog uittekenen. Inmiddels moet ik hard nadenken over het jaargetal waarin ik aan Antropologie begon en heb ik geen idee meer wanneer ‘dat ene etentje in die brasserie in Haarlem’ precies was. Ik word niet dement, maar de hoeveelheid leven dat ik geleefd heb wordt gestaag groter en groter.
De mensen waarmee ik omga hebben zowaar iets te vertellen. We hebben inmiddels gefaalde schrijvers, uitvinders met een eigen bedrijfje, arme fotografen, wereldreizigers die zich settelen als yogaleraressen en was ik in Amsterdam gebleven, dan werd ik waarschijnlijk omringt door mensen met een carrière waarin succes en deceptie zich al fanatiek afwisselden.
Er zijn inmiddels een hoop relaties en gebroken harten en zelfs al wat eenzamen.
Maar mijn generatie koopt nog geen huizen en krijgt nog geen kinderen.

Soms ben ik jaloers op de achttienjarige spring-in-het-veldjes die op mijn oude werk rond hobbelen. Want ze kunnen nog jarenlang allerlei onzinnige trajecten uitvoeren zonder dat de samenleving ze met een vragend oog aankijkt. En ze weten dat dondersgoed.
Maar ik zou alleen met ze van leeftijd ruilen als ik de wijsheid kon meenemen die ik de afgelopen zes jaar heb opgedaan. Anders maakt het niet zoveel uit; dan zou ik alles een tweede keer moeten uitvinden en leef ik opnieuw precies wat ik nu geleefd heb.

Misschien geld dat voor alle mogelijke leeftijdsruilen. Alleen de dertigjarige westerse vrouw kan dermate slecht accepteren dat ze haar jeugdige schoonheid verliest, dat ze er graag wat wijsheid voor zou inleveren (geen idee of dat waar is, het enige dat ik weet is dat veel van hen me erg verdrietig maakt).

Ik heb al jaren in mijn hoofd dat ik niet ouder word dan 25. Inmiddels is de 25 zo dichtbij dat ik denk dat ik vijf december gewoon aan tafel zit met wat pepernoten, een stuk taart en hopelijk mijn familie. Ik dacht eveneens dat ik kinderen zou krijgen met 24, maar alleen als ik een schaap (of lichter) was geweest zou ik het nog kunnen redden.
Het bergbeklimmen dwong me voorheen om kwaliteit boven kwantiteit te kiezen, maar dat geeft me (gelukkig) geen garantie dat ik het traject van veroudering misloop. In plaats van een tragisch einde voor mijn 25ste, begin ik waarschijnlijk aan een verouderingstraject dat misschien wel aanhoudt tot een vriendelijk geprogrammeerde robot mijn honderd jaar oude billen afveegt.
Het maakt mij allemaal niet uit, ik begroet de dood en de robot met gelijke sympathie. (Connotatie bij de dood: het doodgaan zal me in realiteit waarschijnlijk heel hard de stuipen op het lijf jagen, het doodzijn interesseert me echter niet zoveel. Ik zie wel of ik neerplof op een wolk of reïncarneer in een miereneter).

We worden oud. Mijn generatie is geen kind meer. Onze ouders worden al bijna de nieuwe kromme of trillende mensen en onze grootouders zijn lang overleden of herkennen ons niet meer. We zijn nog lang geen bankdirecteuren of zenmeesters of van ons optimisme beroofd, maar in ons kwarteeuw leven hebben we dingen gezien en gedacht en gedaan.
We zijn kleine histories op pootjes.
Ik denk dat het niet lang meer zal duren voor mijn gezicht rimpeltjes krijgt van al die bergzon en al dat lachen, maar daarin zie ik alleen de juiste beslissingen weerspiegeld die ik voor relatieve ouderdom heb genomen.
En kaal word ik toch niet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s