De Dromenvolger

Dit ben ik, tegenwoordig. Ik ben een dromenvolger van beroep. Mijn dromen zijn losgekomen van die van de anderen en er heel hard vandoor gegaan, en vervolgens zijn ze ergens in de bergen blijven hangen. Daar heb ik ze gevonden. Ik ben een dromenvinder en een dromenvolger tegelijkertijd, want ik weet nooit wanneer en waarheen die dingen ontsnappen.

Het is nog steeds een beetje een controversieel beroep. Het dromenvolgen levert zo nu en dan een kleine strijd die zo cliché is dat zelfs zij die überhaupt niet dromen haar kunnen uittekenen. Je komt uit een goed gezin, gaat naar de universiteit, vind een baan en een vent, worstelt wat met modern ouderschap en leeft nog vijftig jaar in harmonie met geld, zekerheid en status; het pad dat je met veel kabaal niet volgt. Ik zou er bijna voor tekenen en toch niet.

Ik zit opgescheept met aan de ene kant een cultureel betonblok dat nog steeds in stilte word aangemoedigd door mijn ouders en de occasionele ‘normale’ mens en aan de andere kant een hart dat schreeuwt om vrijheid en nooit rust zal vinden binnen het evidente toekomstperspectief. Het zou makkelijker (of in elk geval duidelijker) zijn geweest als mijn fantasieën parallel zouden lopen met die van zoveel anderen, maar mijn dromen zijn ervandoor gegaan en ik ben het mezelf verschuldigd ze te volgen, zolang ik de kwaliteit van mijn leven serieus neem.

Natuurlijk is het eng in die zin dat de garantie van geluk zich baseert op louter mijn gevoel en niet op datgene wat het Westerse gros al millennia als geluksmachine ziet. Op momenten van confrontatie word ik herinnert aan mijn kinderideeën van succes en zie ik opeens de kloof tussen mijn huidige leven en het weggedrongen einddoel.
Maar ondanks de verleiding van de oude zekerheid is er geen vezel in mijn lijf dat daar werkelijk weer voor zou tekenen. Ik onderschat mijn gevoel niet. Het liegt nooit over de voorwaarden van mijn geluk, terwijl de samenleving dat wel heeft gedaan.

Ik ben een dromenvolger van beroep. Waar zij gaan, ga ik. Dat betekend niet dat ik altijd aan het hollen ben naar iets in de toekomst, want ik ben ook een dromenvinder. En zelfs een dromenmaker, al winnen ze vanaf dag één van hun bestaan al hun autonomie.

photo (31)

2 Comments

  1. Francine

    maar dat culturele betonblok heeft mij mooi wel drie dromen opgeleverd, waarvan ik er nu eentje volg die inderdaad heel autonoom is, eentje zich in een tussenfase bevindt en eentje zich gelukkig heel gelukkig honkvast om de hoek bevindt. XXX

  2. jelmer

    Fuck, wat een perfecte omschrijving van wat er mis is met de samenleving. Ongelooflijk goed geschreven 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s