Siuranaans Leven

6-11-2015

We wonen in het bos.

Er gaan verhalen rond over wilde zwijnen die ’s nachts uit de vallei omhoog komen, maar we hebben ze nog niet gezien of gehoord. Het is hier zo stil als hoog in de bergen. De nachten zijn pikzwart en de hemel is gigantisch. We hebben een klein plateautje gevonden aan de rand van de afgrond, tussen lage donkergroene bosjes en bomen, en dat stukje wereld is nu van ons. Drie meter onder de laatste haring van onze tent eindigen klimroutes, duizenden meters daarachter toont zich alleen maar die heuvelige Spaanse natuur, een rivier in de diepte, grote Lion King rotsen aan de overkant.

De weg naar onze tent is niet helemaal duidelijk, er zijn veel paden en gelijksoortige bosjes die het overzicht verdoezelen, en dus verdwalen we op weg naar huis. Altijd. De bosjes zijn stekelig en mijn benen ogen alsof de lokale zwerfkat ze als krabpaal gebruikt. Mijn vingertoppen zien rood met witte vlekjes en klagen nu al dagen om het gewicht dat ik ze laat dragen. Mijn schouders zijn bruinverbrand.

Freja en ik zitten in Siurana, het paradijs Siurana, daar waar het landschap bestaat uit reusachtige oranje en gele rotswanden en de brede schouders van de lokale bevolking. We hebben een vriend, Tom, die ergens anders in het bos woont en gedrieën vertrekken we elke dag naar de routes.
En die zijn overal.
Het houdt nooit op.

DSCN7219We klimmen en pogen een ‘dirtbag’ bestaan. Het vieze rugzak leven waar klimmers misschien wel monopolie op hebben, ik weet het niet. Ik wil het graag omschrijven, maar ik zit niet zo in de literatuur en ontbreek het zelfvertrouwen om uit de losse pols een heel specifieke cultuur neer te zetten die ik zelf pas drie dagen geleden ben betreden.
Ik zal me laten verleiden tot een snelle schets: Het is een soort…gecultiveerd zwerven. Coole armoe in de natuur. Als je hier een dag rondloopt en slechts af en toe je mond open trekt heb je zo zes nieuwe dirtbag vrienden die elk een eigen cliché uitoefenen. We eten smerig, primitief voedsel, poepen in de bosjes, douchen in het meer, dragen elke dag dezelfde kleren, betalen niets, profiteren, zijn de hele dag buiten want er is nergens een binnen en vinden het allemaal fan-tas-tisch. ‘Dit is het ware leven’. We hebben niets nodig.
En zolang de zon schijnt is dat absoluut waar.

Dan nu het klimmen.

Want daar ontkom je hier niet aan; alles dat zich horizontaal voortbeweegt in Suirana doet dat zonder twijfel ook verticaal. En niet lichtjes, ze klimmen angstaanjagend hard. De eerste keer dat ik in de topo keek brak het zweet me uit. Ik zag de 8a’s en b’s bezaaid over de bladzijdes en de rotsen oogden precies zo ontoegankelijk. Grote, eindeloze, gladde muren die onheilspellend over ons heen bogen. Ik voelde me op zijn minst misplaatst.

Op andere bladzijdes ontdekten we wat 5jes en 6jes en dat bracht een beetje adem terug in mijn longen. Maar ik realiseerde me dat ik geen poes meer kon zijn. Er zou geklommen worden.

En dus vond ik mijzelf de eerste middag vér boven mijn niveau en vér boven mijn laatste haak in een 7a+ met een waanzinnig fysieke uitklim. Welkom in Siurana, Ruby. Wat vloog ik prachtig door het niets.

Toch is het voor Freja en mij net zo’n Walhalla als voor de massa’s Sharma’s en Ondra’s die uit alle streken van de wereld hier hun rotsdansen komen tonen. De absurde standaard doet iets vreemds met je. In België en Frankrijk waren het de grote jongens die zich aan de zeventjes waagden, hier begint men de dag met een zeventje. En dat maakt elke willekeurige 7a een stuk toegankelijker, alhoewel ze er niet minder hard op worden. Je doet het gewoon. Je zeikt niet, bindt je in en ziet wel waar het schip strand. En dan opeens groeit er hars op je vingers en veranderen je spierballen in glanzend metaal.
Klimmen is grappig mentaal.

Freja en ik blijven nog vijf dagen klimmen, tot er geen plusje hoger meer uit ons lichaam valt te persen en we schil kijken van al die rots zo vlak voor onze neus. Het leven is goed. Iets te goed. Maar daar kan ik nauwelijks over klagen.

DSCN7250

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s