Contouren

Nu het balletje is gaan rollen ebt langzaam de behoefte weg om te schrijven over het proces van emigreren. Mijn leven krijgt vanzelfsprekende contouren die het noemen niet meer waard zijn, of wat zeg ik, die ontsnappen aan mijn bewustzijn of interesse. Ik werk. Als ik niet werk ren ik ergens een berg op. Mijn sociale leven bestaat uit mijn gekke collega’s, de Getuige op de camping en de meisjes van mijn yogaclubje. Ik zou het hierbij kunnen laten; een vinkje zetten bij emigreren en een biertje gaan drinken bij een van de vele pubs waar heel jong en ons-kent-ons Chamonix zich verzamelt.

Nee, nee, nee, ik ben er nog niet, nu heb ik andere dingen om over te schrijven. De betrekkelijke stress van het achterlaten van zekerheid en het vestigen in nieuwigheid loopt misschien tegen het einde, maar daarvoor in de plaats komen de reflecties over de grote levensloop. Wat nu. Ik ben hier immers niet om tot in lengte der dagen Jäger te serveren.
Chamonix is ergens nog dat stadje midden in de bergen, zoals ik het kende voor ik er woonde en nog geen Britten of Zweden had ontmoet. Het stadje dat je uitnodigt om een avontuurlijk paradijs van je leven te maken. Dit is Chamonix: Elke morgen dwarrelen hier tientallen parapenters door de lucht. Trailrunners krioelen over de paden die vanuit het dal omhoog schieten. Door de winkelstraat zigzaggen mountainbikers in woeste outfits met helm en bescherming. Rond een uur of vijf arriveren groepjes alpinisten uit het hooggebergte.

Ik moet alles uit de mogelijkheden van deze plek halen, want ja, ik ben hier. Opzoek naar klimmaatjes en zorgen dat mijn enkel het aankan om straks door sneeuw en ijs te kachelen. En dan opeens heb ik het hele Mont Blanc massief aan de ene kant, en de Aiguilles Rouges aan de andere kant. Misschien ga ik een klimopleiding doen, mijn rijbewijs halen, leren skiën en tegelijkertijd een doorgeslagen après-skiseizoen meedraaien, misschien zelfs ga ik leren parapenten of trailrunnen.

Het kan hier, het kan hier allemaal.

Maar, zoals ik al zei, de grote levensloop is om de hoek komen kijken, en ik voel dat het niet genoeg gaat zijn om alleen mijn bergperikelen uit te breiden en na dertig jaar met een leren gezicht en gesloopte knieën nauwelijks verder dan die ene obsessie te kunnen kijken. Ik wil nog steeds dat grote huis met al die kippen en geiten, en ik wil nog steeds een schrijfster worden, dus op zich is dat al heel wat extra om me mee bezig te houden. Maar ook dat is niet afdoende.

Het achterlaten van Amsterdam heeft zijn uitwerking gehad op mijn reislust. Alsof er banden zijn doorgeknipt en sindsdien de wereld in mijn bereik ligt. Ik ben nog nooit buiten Europa geweest, terwijl ik verdorie Culturele Antropologie gestudeerd heb en de bergen op andere continenten twee keer zo hoog zijn.
En dat niet alleen. Emigreren maakte me héél erg zelf geobsedeerd. Langzaam sijpelt de realiteit weer binnen, die met andere mensen en een kleine aardbol met schaarse bronnen die we moeten delen. Het is slechts voor mezelf, maar ik wil daar iets mee. Ik wil een betekenisvoller bestaan. Ik wil me ergens voor inzetten. Gelukkig zijn we gezegend met een lang leven en heb ik tijd genoeg om iets uit te dokteren, een briljante combinatieactie waarin ik al mijn vredelievende wensen vervul en tegelijkertijd bergen beklim en mijn kippen voeder vanaf het bureautje waarop ik mijn romans schrijf – dat ik elk jaar verplaats van land naar land.

Kortom, sinds het ‘settelen in Chamonix’ een vaster en normalen karakter krijgt verplaatst het werkveld van mijn denken zich naar het manifesteren van een alpine leven aan de ene kant, en ‘iets met die grote wereld’ aan de andere kant. Waar gaat dit heenleiden? Ga ik mezelf in een masters tricken? Ga ik een wereldreis maken? Ga ik een ‘met dikke kindertjes naar de bergen’ cursus organiseren? Vrede stichten, mijn leven verliezen aan een heldendaad in plaats van een val van een gladde bergtop?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s