Plantjes Plukken

Notre Dame de Bellecombe is een stil dorp. Het kerkje staat aan het begin van de straat, grote, lege appartementen aan het einde. Pubs, een bakker, een kapper en een souvenirwinkeltje volgen elkaar hellingopwaarts. De omgeving ziet groen van pistes. Als poten van een spin kruipen grijze skiliften vanuit het dorp de hoogte in.

Paard1000 meter na de kerk, op een bergflank net om de hoek, in de nederzetting van Cheloup, daar vind je de boerderij. Later hoor ik van de boerin dat haar grootouders hier als eerste hun huisje bouwden. Inmiddels staan er een stuk of twintig chalets, allemaal nieuw, met keurige gazonnetjes, gekamde honden en loslopende modelkindertjes. En al die verse gezinnetjes hebben zich aangesloten op de enkele elektriciteitskabel van haar grootouders, waardoor het medium in de war is en de boerin elke twee weken haar lampen moet vervangen.

Een bron van conflict.

Wij zijn ‘de anderen’. Daar waar het gras ver boven de enkels groeit en een hond zichzelf een ongeluk blaft, daar waar je wakker wordt door het basgeluid van de didgeridoo en het plukken van plantjes in levensonderhoud voorziet, daar waar een wit autootje elke dag een levensgevaarlijke koers over smalle weggetjes inzet en ik God dankbaar ben voor het ogenschijnlijke functioneren van de gordel, daar spendeer ik mijn eerste officiële dagen in Frankrijk.

Het is mooi hier. De skiliften en hellingen richten schade aan, maar de gestalten van hun bergen zijn nog altijd imposant genoeg om het landschap te bepalen. Het zijn er simpelweg te veel. Ze zijn te hoog. Elke ochtend komt de zon op boven een massief, elke avond gaat de zon onder achter een massief.

In Het GrasIk spreek zoveel mogelijk Frans, maar het valt me zwaar. ’s Morgens hoop ik steeds weer dat ik ’t zal verstaan of dat de Fransen zijn gaan articuleren. De boerin en mijn medeWWOOFer uit Colorado spreken vloeiend Engels, en ik in principe ook, tot ik moe raak en mijn strot geen Engels of Frans meer kan onderscheiden. Nederlands is mijn lievelings. Mijn taal is me dierbaar.

We eten warm eten. Drie keer per dag, als ontbijt, lunch en avondeten. Dat is een hoop koken, een hoop nadenken over combinaties. Kaas, worst, wijn. Ik kom uit Nederland en ben een brood met hagelslagbarbaar. Ik eet het liefst om de twee uur, yoghurt, fruit, chocolade of toast, het interesseert me niet zoveel. Ik hou van de act van eten, maar eten zelf is niet mijn ding.

De boerin weet alles over planten. Ze kent ze allemaal. Ze weet ook alles over bomen en de bergen in haar omgeving. Ze kent de processen van de natuur, de cyclus, het spel, en het is fantastisch. Voor eeuwig zal ik anders door de bergen lopen.

Het huisjeDe eindeloze reeks aan voorvallen of wetten die hier anders gelden, ik kan zo veel meer schrijven, maar ik houd het even bij het volgende. In feite zijn er twee bestaanswijze gaande: Het conservatieve Franse bergdorpleven dat vooral uit de verf komt in de (soms hatelijke, soms kritische, soms spottende) verhalen van de boerin, en het totaal losgerukte, grillige, volledig chaotische en conflict zoekende leven van de boerin zelf, verborgen achter saffraan krokussen, klavertjes vier en lieve bedoelingen.
Om zeven uur haal ik melk van de koeien van de buren. Voor twaalven heb ik drie keer over grotten, ruzies en seks gesproken. Rond vier uur leen ik het paard van een bevriende boer om hem rond het huis te laten grazen en schraap ik duizend bloemetjes van hun steeltjes. Om acht uur zijn we verdwaald of te laat. Na twaalven zit ik met tabak en drank rond de tafel in de eetkamer.

En altijd pluk ik plantjes.

2 Comments

  1. Hahaaa mijn god Ruub wat een leven! Het klinkt bizar en cool en ingewikkeld en vermoeiend maar vooral heel anders en dat is goooeed! 😀

    1. Heb je niet wat foto’s van jou met wijn en tabak, bloempjes plukkend, wandelend met een paard, starend naar de bergen, in conflict met wie of wat dan ook:D ?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s