Bachelor

Ik verbaas me niet, dat ik heb het gehaald. Het principe verbaast me niet. Ruby gaat studeren en zij haalt haar bachelor. Ik verwonder me alleen over het feit dat wat ik de afgelopen jaren heb gedaan, het nachtwerken, de excuusmails, de manoeuvres, alles rondom theorie die me bij hoge uitzondering in beslag nam, nu tot een papiertje leidt. Chaos leidt tot een diploma dat in mijn bezit waardeloos voelt.

Ik haatte studeren en ik mis het niet.

Mijn ouders en de overheid hebben betaald voor mijn studie. Ik ervaar het al jaren als een groot blok aan mijn been. Ik kan er weinig aan doen, maar ik mis de liefde voor het curriculum, het mooie pad binnen de theorie dat mensen door de geschiedenis heen, van die grote wijzen, en gewoon de professor van de maandagmorgen, uitstippelden om anderen – zoals ik –  thuis te maken in belangrijke zaken.
Vlak na het begin van mijn tweede jaar studeren bekroop me het gevoel erin te zijn geluisd door de samenleving, door fladderende en naïeve achttienjarigen te doordringen van de vanzelfsprekendheid van studeren wanneer ze van het VWO kwamen. Dat heeft me nooit meer losgelaten. Vanwege financiën had ik geen andere optie dan het afronden van op zijn minst een bachelor. Ik voelde me de Sjaak.

Ik lees best veel, ook boeken die zouden passen binnen verschillende bachelors. Uit mezelf. Maar de verplichting tot lezen heeft me vier jaar lang de lol van mijn studieboeken ontnomen. Ik kon het gewoon niet. Echt niet. Misschien was het in het begin nog stoer om laks te zijn, de laatste jaren werd ik er volkomen paranoia van. Die nachten, die ellenlange nachten. Ik durf te wedden dat ik driekwart van mijn studie tussen tien uur ’s avonds en de ochtend voor de tentamengelegenheden heb gehaald. Overdag spendeerde ik tijd aan het staren naar lege zinnen en loze verplichting. Als de druk hoog genoeg werd, dan bleek mijn brein een topsporter. In elk geval genoeg om net de staart van de theorie te vatten en daarmee de herkansing krapjes in te tikken. Maar ik haatte het.

Ik ben simpelweg iemand die niet had moeten studeren.

Ik ben me bewust van alle kanttekeningen. De waarde van het studeren, mijn ondankbaarheid en luiheid. De schoonheid van filosofie en antropologie. Alleen al de concrete levensinvulling direct na school, de rust daarvan, en de sociale omgeving met gelijkgestemden op een presenteerblaadje maken studeren een buitenkans. Hele goede vriendjes en vriendinnetjes dank ik aan het studentenleven. Ik ben een denkwijze rijker, ook dat geloof ik, en er is vast iets dat het papiertje van een bachelor Antropologie me zal opleveren.
Het is daarbij onmogelijk en zinloos te bedenken hoe mijn leven was gelopen wanneer ik niet was gaan studeren. Wat ik had gedaan, gevonden, hoe ik me tot het studeren van anderen had verhouden. Reizen, pottenbakken, professioneel schudden met mijn billen. Zo is het niet gegaan.

Het enige punt is, dat ik verdomde jong was op mijn achttiende (daar gelaten hoe jong ik nog steeds ben), me nog niet realiseerde wat studeren behelsde (zoals ik me nog steeds niet realiseer wat de waarde van gestudeerd hebben behelst) en ook niet die keuze had kunnen en moeten maken. Want nu, achteraf, was het geen hele wijze beslissing. Voor veel mensen is het een uitzonderlijke kans, een verstandige investering van overheid en ouders, een voorrecht. Maar dat alleen maakt het voor mij geen passende levensloop. Studeren had iets minder vanzelfsprekend moeten zijn, een klein beetje minder, net zoveel minder dat mijn achttienjarige schlemiel zich de omvang en realiteit van die keuze had beseft. Een enkele kritische blik op mijn studiehouding op de middelbare school had genoeg gezegd. Leren voor topografietoetsen op de basisschool stelde ik uit tot de pauze voor de toets, toen had al een belletje kunnen rinkelen.

Ik had simpelweg niet moeten studeren. Of nog niet, misschien. Het papiertje had meer waarde gehad in andermans bezit. Maar ik kom er nog op terug, als ik wat meer afstand heb, afgekoeld ben, wijzer misschien, volwassener, zoals het een bachelorbezitter betaamd.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s