Oud stukje Bergliefde

In de bergen

Ik ben er nu niet. Ook niet dichtbij. Ze liggen over de grenzen, autowegen ver weg. Door het lawaai van de Randstad, het grijze van de autobahn en het rustieke van de kleine dorpen, langs bomen en modder en wind. Daar liggen de bergen. Ergens waar hun toppen boven de wereld uittorenen, maar ik ze toch niet kan zien. Ergens waar de kou anders voelt dan hier. Waar ik me veilig voel of angstig, maar nooit werkelijk bang ben.

Het grootste onderscheid dat in mijn leven bestaat, is het onderscheid tussen hier zijn, en daar zijn. Of ik ben in de bergen, of ik ben er niet.

En nu ben ik er niet.

Af en toe ga ik een weekend naar de Ardennen en klim ik langs rotswanden naar boven. Het uitzicht in Freyr, een bekend klimgebied met rotsen die glad zijn van het jarenlange contact met klimmers, is gehuld in een soort oranje licht. Zo staat het in mijn herinnering, waarschijnlijk omdat het tegen het einde van de dag liep toen ik voor het laatst boven stond.
Ik kijk over de Maas naar het glooiende bomenveld aan de overkant, volg de weg waarover we zijn gereden. Soms voel ik me een ridder, door het kasteel dat naast de Maas ligt, omringt met symmetrisch gekapte bosjes. Ik waak heldhaftig over mijn erf. Maar nooit voel ik me als in de bergen.

Als ik daar inadem, krijg ik heel erg veel lucht binnen. En in die lucht zit vrijheid en rust. Ik heb wel eens beredeneert dat je in de bergen antwoorden vindt, daar moet ik nu echter op terugkomen. Ze nemen je vragen weg. Want zodra je toch antwoorden formuleert, en je weer buiten de bergen staat, zijn die antwoorden niet meer geldig.

Mijn vragen zijn alleen op te lossen binnen de context van het leven dat ik leid. Hier breek ik mijn hersenen over zaken die daar niet bestaan. Daar kom ik op antwoorden die onbegrijpelijk worden zodra ik langer dan een week terug ben. Het enige antwoord dat ik daar zou kunnen formuleren en hier van nut zou kunnen zijn, is het antwoord op de vraag hoe ik een huis moet bouwen op de mooiste bergflank van de Alpen, en hoe ik daar altijd de weg naar terug vindt.

Dan ben ik er wel.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s