Boeddha door het keukenraam

Zo’n ski-examen eist een hoop aandacht op. Door mijn achterstand kan ik me geen ontspannen houding veroorloven; gedrag dat afwijkt van het obsessieve tast immers mijn slagingskansen aan. Boeddha blijft daarom buiten de deur en binnenshuis resideert maar één paard om op te wedden.

Op momenten dat ik het vertrouwen in mijzelf, de toekomst of de ski’s verlies, ben ik geneigd om uit te zoomen en het idee tamelijk belachelijk te vinden. Waarom doe ik dit? Welke mensheid wordt hiermee gered? Wat legitimeert de zelfobsessie? Is de weg ernaartoe nog waardevol genoeg? Op die momenten: Nee.

Op de momenten dat ik plotseling, eindelijk, weer een sensatie van controle heb, dan stel ik mezelf geen vragen meer. Het is gek hoe ‘vrijheid’ volgt uit een systeem van conventies en herhaling. Een gecontroleerde afdaling opent alle sluizen van het gelukhormoon.

Toch zou ik graag af en toe even op de rem willen trappen. Een adempauze, relativering, zodat alles omtrent ski’s – die twee op wereldschaal bizar nutteloze, overschatte plankjes – wat minder belangrijk zou zijn.

Maar nu op de rem trappen? Dat zou wel het domste zijn wat ik in dit stadium zou kunnen doen.

Ik haal enigszins de druk van de ketel met de gedachten dat ik, als ik het examen niet haal, ga reizen in Zuid-Amerika. Het helpt daarbij enorm om te denken dat ze allemaal knettergek zijn – de alpinisten, de ENSA, de CRET, skiërs in het algemeen. Ondertussen werk ik de plattegrond uit van het restaurant dat ik wil opzetten en open ik, op stille momenten, het document met mijn roman, dat telkens een paar regels groter wordt.

De meest effectieve methode om me af te leiden van dat ene paard binnenshuis blijkt onverwacht de schilderkunst, want dan zet ik mezelf aan de keukentafel met wat kinderverf en leeg papier, en schilder ik de minst prestigieuze vormen mogelijk. Dan zie ik Boeddha door het keukenraam naar binnen kruipen en ontspan ik tot in het diepste van mijn wezen.

(Foto’s: Jaap de Witte  https://www.flickr.com/photos/persijnenburg/sets/72157689846714892)

le-tour---03008_25061611857_o

3 Comments

  1. Probeer eens het kruis in u te laten binnen sluipen,dan ga je pas rust ervaren.
    Jezus Christus,Hij is het die u de ware rust kan geven.
    Probeer eens,je hebt niets te verliezen, alleen maar te winnen.
    Bestudeer ,zoek ,en ge zult de waarheid ontdekken.
    Want wie zoekt het juiste,zal het juiste vinden.
    Het kruis.
    Xxxx vele zegen in je zoektocht.
    Groeten Bea

  2. Je bent goed bezig. Goh geen berg die je bijhoudt. Gaan voor dat examen zeg. Daarna ga je maar eens denken waar dat allemaal voor nodig is. Voor nu is er het berglandschap en de skies die daar dwars door alle gedachten met een ongelooflijk sierlijke gang naarbeneden razen. En beneden? Dat zie je dan wel weer.
    Ik las het weer met het nodige plezier. Niet onder een berg sneeuw belanden, dat is wel belangrijk. Sneeuwgroet,

  3. […] mijn revalidatie kon trainen, ik dacht meer aan een soort geestverruimend avontuur. Sorry voor dat paard dat constant terugkomt, maar dat stond hier werkelijk in de woonkamer. Ik was zo gefocust als het […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s