Jaap de Witte, gastblog II: when it comes toè skiing

le-tour---03048_28153587979_o

Buslijn 12 slingerde door het besneeuwde landschap van de Vallée de la Chamonix. Ski’s vlogen door het gangpad, stokken bleven hangen in lussen en binnen de kortste keren waren de ruiten volledig beslagen. Druk babbelend hielden de meeste passagiers zich bezig met sneeuwkwaliteit, sneeuwdiepte, sneeuwdrukte en sneeuwkaters. ‘Yeah, there was some good snow at the Brwéévàh in Chjèmaunié‘ – blik op de smartphone – ‘oh really, we went to Léés Hautchjès. I’m completely in love with my new teacher, Frènchwoh Démiauwtéé‘. Te midden van deze wintersportscène: Jaap en Arnold. Volledig gekwalificeerd onkundig op het gebied van wintersport en volledig out-of-tune. Door zachte dwang van zus Ruby, volledig gekwalificeerd kundig op het gebied van alles boven de 10 meter op zeeniveau, denderden we in de volle bus naar Le Tour. Daar lag het skigebied waar de ontgroening op latten zou plaatsvinden. De bus uitgerold verbaasden we ons over drie meter sneeuw en ploegden enthousiast door de witte wereld. Het fototoestel kwam erbij en we hadden de grootste lol – bijna vergetend dat er iets veel groters te wachten stond.

Ruby, een bus later, plukte ons uit de sneeuw en wees met een glimlach de location ski aan. Binnen ontving de verhuurder van het spul ons met alle clichés die maar van toepassing zijn op groene Hollanders. ‘Ahh, ze furst time, right?‘ constateerde hij met fonkelende oogjes. De verhuurder keek naar beneden. ‘I’me not zjour mothèr é‘. Vrij vertaald: trek die schoenen uit en doe wat ik zeg. Na een half uur stonden we op skischoenen met ski’s onmogelijk bungelend in onze handen. De ontgroening begon onverwacht hard. De baby-piste was twee heuvels verder – niet noemenswaardig, maar met ski’s en stokken in je handen en die onwrikbare klompen aan je voeten niet om door te komen. Ruby zag de worsteling, poetste een ontsnapt glimlachje weg en begon uit te leggen hoe je als een profi al dat materiaal meezeult. Na deze eerste fase overleefd te hebben, zag ik Het opdoemen. Het ijzige helle-apparaat. Het martelwerktuig van Thor, Godan en welke wintergod er ook op deze wereld vertoefde: de skilift. Ratelend transporteerde het uiterst breekbare lijntje de ijzeren palen met ronde schijf de hoogte in. Gelukkig kon ik mij mentaal nog lang voorbereiden, want ik kwam vakkundig vast te zitten in het opblaasbare toegangspoortje naar de lift. Arnold gooide al zijn angsten weg en was binnen een oogwenk boven. Ik ploeterde mijzelf naar de kleine liftdame. ‘Allez, furst time fur you?‘ Verdwaasd keek ik haar aan en bestempelde de vraag maar als retorisch. Wat deed anders een 29-jarige vent op de baby-piste? Na wat fraai klinkende Franse zinnen pakte ze opeens de ijzeren paal en slingerde het geheel op een plek waar het nooit de bedoeling zou moeten zijn. Opeens schoot ik de lucht in.’Look forwáárd, forwáárd‘, schreeuwde de dame. Als gehypnotiseerd keek ik forwáárd en dreutelde eigenlijk vrij kalm de heuvel op. Een aantal seconden lang verdween alle angst. Eigenlijk ging dit best prima. Toen daalde plots het besef in dat ik ook weer van deze paal af moest. Daar had die vrouw niets over gezegd! Het einde van de lift kwam in zicht en had de opzet die ik alleen kende van de noodstopruimtes voor vrachtwagens in haarspeldbochten: een klein vlak plateautje en daarna een soort sneeuwbak waar je nooit meer uit zou komen. In al mijn tact beredeneerde ik dat ik best wat vaart had en het beste iets voor het plateautje kon loslaten, hetgeen spoedig de meest tactloze gedachte van de dag bleek. Het ijzerwerk schoot onder mij uit, ik stond voor een nanoseconde stil en begon daarna geheel onvrijwillig aan een spectaculair stukje achteruitrij-skiën dat abrupt eindigde in het hekwerk. Ruby ontvouwde mij uit de touwen en loodste mij met een bijzonder staaltje engelengeduld naar het plateautje.

Goed, dat was een soort van overleeft. ‘Pizzapunt is het allerbelangrijkste‘ begint m’n zus op een uiterst rustgevende toon. ‘Als je altijd in de pizzapunt blijft, heb je controle. Probeer je gewicht hierbij naar voren te plaatsen‘. Arnold en ik pizzapuntten een stukje horizontaal, dat an sich vrij goed ging. Blijmoedig constateerde ik dat langlaufen in ieder geval ook nog een haalbare optie kon zijn. ‘Bij het maken van een bocht leg je al je gewicht op de buitenste ski, maar blijf in de pizzapunt!‘ Arnold pizzapuntte een eerste bochtje en puntte er een ander bochtje bij. Met wat overmoed begon ik aan mijn pizzabochtje. Ik zwiepte naar links en maakte flink vaart. ‘Nu alles op de linkerski, de linker!‘ hoorde ik ergens in de verte. De linkerski hield zich echter maar gedeeltelijk aan de opdracht en ik kwam in de ultieme skischansstand terecht. In moordend tempo sneltreinde ik van de piste af. Krantenkoppen flitsten door mijn hoofd waarvan ‘Hollander verpulvert vier peuters’ nog de minst bloedige was. Al mijn kracht perste ik nu op de linkerski en via een indrukwekkende turnoefening met halve draai en driekwartschroef sloopte ik het hekwerk aan de andere kant. Arnold had zich intussen behendig naar beneden gepizzapunt. ‘Als je vertrouwt op jezelf en je denk dat je het kunt, dan gaat het je lukken‘, zegt Ruby rustig. Liggend in de sneeuw kwam deze diepgaande levensles maar half binnen. Weer op poten gezet – een sport op zich – puntte ik mijzelf stuntelend naar beneden. Bij de tweede skilifttour waren de goden wat meer vergevingsgezind en had de skilift-dame begrepen dat er lief tegen mij gedaan moest worden. Pas bij bocht drie puntte ik mij het hekwerk in. Vertederend prezen Ruby en Arnold, zelf absurd snel ontpopt tot pizzapuntprofessional, mijn vooruitgang. Pauze!

Ruby nam Arnold mee naar de gitzwarte piste ernaast terwijl ik in het zonnetje de wereld der skiërs en ski-instructeurs aanschouwde. Al vrij snel was de hiërarchie duidelijk. Hoe roder het pak en hoe witter de reflectiestrepen, des te hoger de betreffende persoon zich bevond op de rang der Franse alfa-skimannetjes. Lang haar en een bruin gezicht vol groeven waren overduidelijk onderdeel van het uniform. De sloot aanbiddende Engelse skiëressen vormden standaard het decor rond deze wezens. ‘Laidiès, when it comes toè skiing, one zing is very importànt‘ het stond waarschijnlijk recht voor hun neus en was rood met reflectiestrepen. Ik drommelde langzaam weg. Nadat Arnold heelhuids beneden was gekomen, er een tikje prijzige lunch was verorberd en Ruby in de tussentijd zelf alle pistes van het complete skigebied had afgewerkt, kwam de onvermijdelijke vraag: ‘Jaap, ga je nog één keer?

Met de moed der wanhoop ploegde ik mijzelf de piste op. Marcel, Catalaans topskiër en eveneens een alleskunner boven NAP, gaf nog wat handige tips. Al het gewicht moest in de tenen en tegen de schenen. En toen.. De lift gedroeg opeens zich als de vuurspuwende kachel in Home Alone; het metalen gevaarte schudde alle dreiging van zich af. Bovenaan de piste keken de kabbelende wolkjes mij zoet aan. De ski-instructeurs in het dal leken opeens allemaal te glimlachen. De liftmevrouw gaf mij een hartverwarmend knikje. Daar ging ik. Hoofd naar voren, kin omhoog, pizzapunt beneden. Bochtje één zoef, bochtje twee zoef. ‘Jaa, Jaap, kracht op links, kracht op rechts!‘ Bochtje drie zoef, bochtje vier zoef. ‘Yes!‘ Bochtje vijf zoef, bochtje zes boem. Daar lag ik. In alle euforie was ik de tenen vergeten. Skiën is keihard. Toch lag ik daar niet verslagen; ik lag er als een vijfbochtige winnaar waarbij stilletjes, heel stilletjes, de passie voor sneeuwvlokken zich een weg baanden naar het hart – met oeverloos veel dank aan m’n zusje, Marcel, Arnold en de Flamingiraffe*.

* Een zeer heilig dier in de Vallée de la Chamonix (Flamingo Giraffo Pinko).

chamonix---02928_25061618607_o
Beter gezelschap dan deze cadeaubroer is er niet.

le-tour---03022_25061986927_o

le-tour---03007_26060632328_o
Auteur & fotograaf & broer Mr. Jaap de witte (alle fotocredits zijn dus voor hem)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s