Criminaliteit in ’t Café: Muntthee

Ze bestellen heet water met een plantje erin.

Wanneer er dan kleine zwarte spikkeltjes tussen de takjes zwemmen, mogen ze niet zeuren en om een nieuw kopje vragen. Zij zijn immers degene die geheel natuurlijk voor heet water met een plantje kiezen. De inieminie slakjes die zich soms aan een takje vastzuigen, de houtworpjes in de muntstam: onderdeel van hun keuze. Die vindt je niet in een Earl Grey zakje van Lipton. Een laagje zand op de bodem, een spinnetje op het groen… Wees natuurlijk of wees het niet. Mocht er nou een reuzelalligator met een groene schutkleur in hun kopje zwemmen; ik snap best dat hun natuurlijkheid niet zo ver strekt dat ze, zoals ik, de competentie hebben om een Kaaiman uit heet water te jagen. In dat geval bied ik mijn welgemeende excuses aan en zal ik het nieuwe kopje thee extra op alligators checken. Maar alles dat nog beschutting kan vinden onder een muntblaatje is deel van het concept, en zal in al zijn hipheid opgedronken moeten worden.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s