Kick-off dag 2013

De zomer

De zomer brengt tegenwoordig meer met zich mee dan een verandert klimaat. Meer dan een vrolijke bevolking, ijsjes en verliefdheid. Meer dan een vakantie, meer dan rust.
De zomer brandt een gat in ons studierooster en geeft ons de mogelijkheid om naar de Alpen te gaan. Twee maanden door de bergen dwalen. Dat is wat de zomer ons geeft.

Het hele jaar spreken we erover. We bellen elkaar op met de verontwaardigde vraag waarom Nederland zo plat is. We herbeleven de laatste zomermaanden keer op keer, door avonturen te herhalen of onderonsjes uit te melken. We fantaseren over onze zelfstandigheid. Hoe het zou zijn om met vrienden een tocht uit te kiezen, voor te bereiden en gewoon te gaan. We vragen hoe het met elkaar gaat en bevestigen dat het goed gaat. Maar dat het nog geen zomer is.

Inmiddels krijgt de zomer een mythisch karakter en zal het ons verbazen als er straks werkelijk bergen bestaan. Gelukkig bevestigt onze ratio dat vorig jaar hetzelfde aan de hand was en de bergen net zo mooi waren als in onze fantasie. Het kan kortom geen kwaad om geobsedeerd naar die twee maanden toe te werken. En toch. Het Kick-off weekend kwam als een opluchting.
Eindelijk iets concreets, iets bevestigend. Groter dan al die mijmeringen, het kopen van een extra prussiktouw of de rondjes om het Vondelpark.

Eindhoven

Een uitgestrekt en platbetonnen bedrijventerrein vormde de tegenstrijdige toegang tot deze twee dagen. TU/e gebouwen staken als rotsen boven Einhoven uit. De aanwezigheid van Monk gaf het onverwachte en exotische bewijs dat er zoiets als klimmen bestond.
Twintig afgevaardigden van de Asac ontmoetten 6 april de andere Sacs om zich capabel genoeg voor een berg te tonen. Het hele potentieel alpienezootje werd rondjes om een Eindhoofs meer gestuurd en mocht laten zien dat ze met een seilrolle hun maatje uit het reliëf van de grasvlakte konden redden. We Munchhausden onzelf in het oneindige en klommen op D-schoenen een wandje voor. Tussen de boulderburcht en het outdoorbouwsel lag een gletsjer waar Fieke en ik stevig verstrikt raakten in het touw en onze misdragingen. Waf…

Er stond echter meer op het programma dan het aantonen van ons talent. Nadat een aantal sterrenkundige ons tevergeefs in vakjargon hadden uitgelegd hoe een hoge drukgebied ontstond, boden de Alpen in de vorm van een tafel met een berg steentjes een verhelderende uitkomst. Alhoewel Kaspar regelmatig de Eiger naar Denemarken verplaatste begrepen we nu eindelijk iets van het frontenspel.
Daarna planden we aan de hand van foto’s, kaarten en boekjes een tocht over de Biancograat. Het workshoppraatje over veiligheid confronteerde ons met onze eigen ambities. De lezing van Staleman confronteerde ons met de ambities van anderen. Met een bek vol tanden en ogen als schoteltjes kwamen zijn woorden bij ons aan. We begrepen de charme van de expeditie. Maar met wat voor ridicule hobby hielden die malloten zich bezig? De onze?

Kick-off

Twee dagen met de Alpen aan de slag, een nacht oorlog tussen Asac en Yeti. Het programma zat goed in elkaar, het eten was lekker en het weer gaf ons een mooie zondag. Wij raakten weer thuis met de Alpinestof en de NSAC raakte thuis met ons kunnen. Alhoewel twee weken van dit kaliber nog niet genoeg waren geweest om onze gretigheid te neutraliseren, wandelden we tevreden Eindhoven uit.
Maar nu, twee weken later, is alle concreetheid verloren gegaan en vervallen we weer in ouderwetse hersenspinsels. De bergen zullen wel een fantasie zijn, het rondje Vondelpark een consequentie daarvan. Het gaat goed hoor, daar niet van. Maar het is nog steeds geen zomer.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s