En tot nooit

Het interesseert me geen moer wat je gaat doen. Hoe je kind gaat heten, of je wordt aangenomen, waar de relatie met de liefde van je leven heengaat. Het is me volstrekt om het even. Ons beider geveinsde interesse is ontmaskerd. Ik zeg ‘doei’, jij zegt ‘later’, en we denken, ‘en tot nooit’.

Hoogstens ben ik wijzer geworden uit onze woordenwisselingen. Je levenservaring, inieminie deeltjes daarvan, zullen wel het mijne zijn geworden. En jij bezit wat van die van mij. Dankbaar kunnen we elkaar echter niet zijn, want we floreren in desinteresse, zo intens en impulsief dat er niet eens tijd overblijft om het woord uit te spreken.

Of we waren elkaars vermaak in een tijd die toch overbrugd moest worden, of we waren elkaars sociaal wenselijke praktijk. In elk geval ontbreekt het ons nu aan een samenkomst van plaats, tijd en onze aanwezigheid, en kunnen we louter bij afscheid onze vrienden vieren.

Ik hoop dat je kind een mooie naam krijgt.

En tot nooit.

2 Comments

  1. Wauw, mooi.
    Ben zeer benieuwd over wie dit gaat. Of gaat het over niemand maar het algemeen?

    1. Zoals je inmiddels al weet (door vanmiddag hehe) niemand in het algemeen, meer het verbazingwekkende karakter van al die oppervlakkige contacten…en mijn onvermogen om ze op waarde te schatten. Het voelde even alsof ‘contact hebben’ pas waardevol is als het tot iets (wat dan ook) leidt, maar na ons gesprek besef ik me wel dat het gros van al die conversaties tussen al die mensen puur entertainment (voor beide partijen) is. Waar dus niets mis mee is.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s