Blogs
Comments 7

Misschien was het wel een draak

Squeeze komt uit een advertentie op het internet. We hebben hem opgehaald in het Zuiden, vlakbij de kust, bij een vriendelijke dame die op diezelfde dag nog naar balletles zou gaan. Ze had een tuin met lampionnen en vlaggetjes, spirituele zinnen geschreven op het tuinhuis. De pup, een wollige bol die passievol door het gras struikelde, ‘deed al zijn poepjes en plasjes’ en was naar haar mening ‘helemaal in orde’. Vader was naar verluid een blakende Border Collie (min of meer) en moeder liep voor onze voeten: een rasechte Berger Australiën, die overigens niets meer van haar laatst overgebleven pup moest hebben en hem agressief van haar tepels weerde.

Ondanks de geruststellende woorden van de verkoopster brachten we Squeeze naar de lokale dierenarts, om toch maar even te verifiëren of onze pup wel echt vier poten, twee ogen en geen dure medische verassingen met zich meebracht. ‘Maar uw hond bestaat niet’, zei de receptioniste me. Ik keek achterom, waar de bibberende bol wol ontegenzeggelijk op de schoot van mijn moeder zat. ‘Wanneer is hij geboren?’ Ik was de datum vergeten. ‘Wie is de eigenaresse van de moeder?’ Ik kende alleen haar voornaam. ‘Wist u dat bij verkoop van een pup verplicht een gezondheidscertificaat geleverd moet worden?’

De verkoop van Squeeze verliep duidelijk niet volgens het boekje, maar na een hoop fronzen en getik op de computer mocht hij toch op consult. Hij woog 4,1 kilo, onderging zijn vaccinatie stilletjes, bleek kerngezond en verkreeg, na twee maanden officieus door het tuintje van een dorpeling gebanjerd te hebben, tevens zijn recht op bestaan (via een paspoort).

Een dag later liep het beestje twijfelend, trillend en piepend door de grassprieten om het huis in La Vachette, nooit een meter verwijderd van onze voeten, diep onder de indruk van wat bewoog of niet bewoog.

Maar goed, alles went. Inmiddels rent hij licht gestoord van obstakel naar obstakel, kluift op alles dat binnen zijn kleine kaakjes past, vecht grommend met het knuffelvarken én mijn kuiten, eet wat op de vloer ligt (een scan van zijn ingewanden zou zorgwekkende objecten weergeven) en valt dan uitgeput op de grond, om het geheel een uur later weer te herhalen. Wat niet mag, is het allerleukst. Daarom vraag ik me soms toch af wie die vader nu eigenlijk precies was. Ik bedoel, we hebben hem nooit gezien. De verkoopster zei misschien ‘het is een Border Collie’ maar misschien was het wel een draak. Die had immers niet misstaan in haar tuin. Soms denk ik al rookwolkjes tussen die kleine kaakjes vandaan te zien komen. Misschien heeft de dierenarts zijn vleugeltjes wel over het hoofd gezien, onder al dat wol, en vinden we Squeeze straks terug bovenop de koelkast.

Ik zal toch de lengte van zijn staart in de gaten blijven houden.

This entry was posted in: Blogs

7 Comments

    • Haha stjah. Na een paar venijnige uithalen hebben ze geloof ik vastgesteld dat Tigrou toch voorlopig nog de baas is. Hij lijkt Squeeze verbazingwekkend genoeg te tolereren (Tigrou is bijna 7 kilo en Squeeze toen hij aankwam nog maar 4, dus ik denk dat ‘t verschil wel heeft geholpen). Hij heeft een circuit op hoogte (via het raam naar aanrecht naar de eettafel naar de bank naar de trap naar de slaapkamer) en kan in elk geval ongehinderd zijn weg door het huis maken. Soms vind ik ze terug op het zelfde niveau en ogen ze allebei ontspannen. Maar goed, Squeeze moet het niet in zijn hoofd halen om met Tigrou te willen spelen… Ik ben ik elk geval blij dat Tigrou gewoon zijn ding doet, zich niet verstopt of iets dergelijks. En dat Squeeze zijn beide ogen nog heeft haha.

  1. Dick Kral says

    Naar ik ooit begreep lijken honden ook op hun bazen. We gaan jouw staart ook in de gaten houden Ruby 🙂 “De draak van La Vachette”. X

  2. “Een oude draak is een kleine draak die nooit heeft opgegeven”. Uit: Kleine Draak en Grote Panda.

    Beste maar van hopen dan 😛

    • Dick Kral says

      Stond in dat boek ook niet dat die panda’s graag bamboe lusten en die grote draken verzot zijn op wol ?! Ik maakt mij geen grote zorgen maar nu toch inmiddels wel Scotty…

      • Ja, volgens mij wel 😛 . Maar volgens mij is er geen weg meer terug…

Leave a Reply to canxatard Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s