Klein
Comments 3

Het kleine huis is enorm    

 

Hoe is het mogelijk?

Samen met Fieke en mijn moeder zit ik in de auto op weg naar de Drôme, Fieke terug naar huis, wij op bezoek.

Soms lijk ik het leven niet helemaal bij te kunnen benen. Alsof Fieke en ik gisteren nog toevallig zij aan zij op een tafel in de klimhal van Amsterdam zaten en in gesprek raakten, een van de meest fortuinlijke momenten uit mijn leven.

En die moeder dan?

Gepensioneerde juf test (wederom) het leven in Frankrijk, huurt het appartement onder het mijne en stapt nu, onverschrokken en enthousiast, bij ons in de auto. Die auto is klein en rood en heeft een gele kentekenplaat, daarmee rijden we kakelend door de bergen, en dan langs velden, bomen en struiken in bloei.

Tussen Briançon en de Drôme hebben ze ’t laten glooien, met het felste groen dat in de lente beschikbaar was. ‘Kijk, hier veranderen de huizen’, zegt Fieke. We rijden langs La Beaume en Luc-en-Diois en Die, om zo tegen de avond in Crest de auto te parkeren. Want daar woont Fieke tegenwoordig.

Mijn moeder en ik lopen gedwee achter Fieke aan, want zonder haar zouden we verdwalen in het labyrint van het dorpscentrum. Smalle, steile straatjes, stenen huizen op en aan elkaar geplakt, rozenstruiken en katten, de rustige ademhaling van een oud maar springlevend dorp. Ik zie mijn moeder kijken. Voor Fieke is het al normaal. We vallen binnen bij haar huisgenoten die toevallig net een traditioneel recept uit de Drôme voorbereiden, de ingewanden van een beest in een saus met aardappelen. Weer zie ik mijn moeder kijken. Hoeveel kost zo’n huis hier eigenlijk?

De volgende morgen is het markt in Crest en we zijn ’t met mijn moeder eens: ’t lijkt wel alsof ze een film opnemen en iedereen die we tegenkomen zorgvuldig is gecast. De grijnzende man met de bos bloemen, het oude vrouwtje met de aardbeien, de kinderen in ogenschijnlijk zelfgemaakte kleding, het gelach boven de kazen, de discussie boven de lavendelzeep, de enorme loslopende hond. We trekken haar aan de mouw het dorp uit.

Want waar het eigenlijk om gaat, is het kleine huis dat Fieke aan het bouwen is. Dat staat in een loods vlakbij, en ik kom er met verbazing achter dat een klein huis net zoiets is als een kleine reus: nog steeds vrij groot (of zeg maar enorm). Voor me staat een solide houten constructie op een zeer lange aanhangwagen, oftewel het geraamte van haar toekomstige woning. Misschien had ik toch een soort poppenkast voor me gezien waar Fieke na voltooiing gestaag in was gekrompen.

Ze lijkt zelf allerminst onder de indruk van de grote en ernst van het gevaarte dat ze tijdens haar korte absentie op poten (wielen) heeft gezet. Sinds wanneer kan Fieke eigenlijk huizen bouwen? Heb ik niet opgelet?

‘Maar ik heb hulp gehad!’ zegt ze. Naar mijn mening ook een enorme bak met durf.

Ze legt ons wat dingen uit (huizenbouwdingen waar alleen huizenbouwmensen verstand van hebben), laat ons kiezen tussen een paar tinten rood voor de buitenkant en wanneer ik foto’s van haar in de loods maak, met de grote gestalte van haar kleine huis op de achtergrond, realiseer ik me hoe goed ze binnen het plaatje past.

Even later rij ik het rode autootje weer weg van de loods, mijn moeder op de stoel naast me en gelukkig maar, want de Drôme had haar zomaar van me kunnen afpakken. Met de loods nog in mijn achteruitkijkspiegel doe ik een verzoek aan het leven: of dat enorme gevaarte, straks blakend en stralend het moderne kleine grote wonder van Fieke, mét Fieke erin, over niet al te lange tijd gewoon weer terug naar de bergen kan rollen?


Kleine huis van de buurman
This entry was posted in: Klein

3 Comments

  1. D K says

    Ik denk dat je moeder uiteindelijk dat ander ‘stenen tinny house’in Crest wel gaat overnemen als die andere medebewoners zijn weggelokt 🙂

    Squeeze kan Fieke wel voortrekken naar een andere bestemming als het bouwwerk weer een fase verder is …

    Wat heb je toch een heerlijke kijk op de wereld en dito schrijfstijl.

    X

  2. Bedankt voor je prachtige verhaal allerliefste Ruub. Wat een geweldig fijn avontuur was het. Roadtrip met de dames in het rode koekblik 🥰

    Huisje is geïnstrueerd en zal zijn weg naar de bergen terugvinden!!

    😘😘

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s