Het Restaurant: Een Fancy Berghut in de vallei

Waar moet je heen om mensen te ontmoeten als je nieuw bent in de stad? Naar het restaurant van Ruby. Want daar eet iedereen hetzelfde om dezelfde tijd aan dezelfde tafel. Zoals in een berghut, maar dan in de vallei.

Een van mijn favoriete onderdelen van het alpinisme is het diner in de berghut, al kan ik me het zelden veroorloven en zit ik er vaak met een zakje noedels naast. Ingevlogen knoflook kost immers een fortuin, net als de liftpas van de wijn.

Hoe dan ook, in een berghut raak je bijna altijd in gesprek met je tafelgenoten, zij het omdat het zout aan de andere kant van de tafel staat. Natuurlijk geeft het alpinisme een gemeenschappelijke hobby waar gemakkelijk over gesproken wordt, maar het gemeenschapsgevoel komt volgens mij grotendeels voort uit het feit dat je aan dezelfde tafel zit en het eten deelt.

Dat is nu precies wat ik wil: De perikelen van een eetzaal in een berghut, in de vallei. En goedkoop.

Hoeveel ik echter ook houd van het oude, houten, geleefde karakter van berghutten, het is niet het idee dat mijn restaurant lijkt op een berghut. Sterker nog, ik wil juist dat het modern en hip genoeg oogt om mensen te trekken die in eerste instantie af geschrokken worden door het concept. Het mag geen ontmoetingsplaats worden voor de vagebonden. Maar ook weer geen hipsterinitiatief, want dan komen de vagebonden niet meer binnen. Om mijn doel te bereiken (wat is: verschillende mensen bij elkaar brengen) moet ik ergens in het midden gaan zitten.

Het enige wat ik me kan bedenken is dat het er waanzinnig aantrekkelijk uit zal moeten zien. Sfeervol, kleurrijk, mooi, dat je binnenkomt en denkt: Wouw. Woouuuw.

Maar mét de grote houten tafels die je in berghutten vindt.

Ik wil een mogelijkheid creëren die ik zelf graag had willen hebben toen ik nieuw was in Chamonix. Een ontmoetingsplek zonder het karakter van een eng, sociaal initiatief, zonder de intentie om elkaar eens even heel heftig te gaan zitten ontmoeten. Een plek waar je heengaat met een groep vrienden of zonder angst alleen. Het moet aanvoelen alsof dit nu eenmaal de manier is waarop de samenleving in elkaar zit: Als je uiteten gaat, dan eet je goed en dan eet je samen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s