4: De Achtertuin

De vierde dag op ski’s

Mijn eerste zelfstandige alpine avontuur begon op de graspistes van Le Tour aan het begin van de weg naar Refuge Albert.
Twee jaar later kwam ik er weer en liep ik dezelfde route, heen, niet terug, omdat ik met de heli was afgescheept naar Zwitserland.
Afgelopen zomer was ik er met mijn ouders om ze Glacier du Tour te tonen. Heen én terug.
Afgelopen herfst liep ik er met Fieke voor een eerste buiten-seizoen alpine avontuur. Er lag al wat sneeuw. Op de terugweg dansten we op Lean on van Major Lazer, een gigantische mainstream hit die me nog steeds gelukkig maakt omwille van die willekeurige dans bovenaan de grasgroene pistes.

Le Tour was me al dierbaar voor ik er kwam wonen.

Nu heb ik negen fantastische huisgenoten in een chalet aan de rand van het dorp en beginnen de pistes praktisch in onze achtertuin. De keukenramen kijken uit op La Balme, het skigebied boven Le Tour, en tonen me ’s ochtends of de liftjes gaan of niet. Lange tijd was alleen de onderste piste open, kunstmatig in stand gehouden door sneeuwspuiters die ’s zomers ijzeren onkruid vormen. Een rode piste. Te moeilijk. Ik heb me een eeuwigheid verheugd op het openen van de andere pistes, zodat ik vanaf mijn ontbijtkruk naar buiten kon hobbelen en met nog slaperige ogen het eerste liftje kon pakken.

Vandaag kan ik eindelijk mijn eigen piste op.

Een beetje zenuwachtig zit ik in de lift, wederom, want al weet ik nu dat zowel Flegère als Brevent me niet opeten, het liftje in mijn achtertuin zou zomaar die ene kwaadaardige kunnen zijn.
Het is helder buiten. Met een liedje op wordt ik de berg opgetakeld, in mijn eigen ei, op mijn eigen avontuur tussen normaal geworden adembenemende schoonheid. Bovenaan klik ik mijn ski’s in en laat ik een stoeltjeslift me oppikken. De wereld blijft adembenemend.
Ik herken het landschap aan hobbels en liften, huisjes en bergen, maar het is een andere plek dan voorheen. Hier ben ik nog nooit geweest. Hier is het wit.

Ik ben natuurlijk vergeten hoe ik moet skiën en rem de blauwe piste van boven naar beneden. De sneeuw is hard, ijzig. Om me heen zijn beginners en ik haat ze, want mijn controle is er niet en die van hun is afkomstig van de skileraar die als mama eend de sloot domineert.
Ze bezetten in een megazigzag de hele piste. Ik heb liever een enkele kamikazepiloot dan een onvoorspelbare rij van tien trage pizzapunten.

Er is één steile helling waar alle pizzapunten zich boven verzamelen. En ik dus ook. Ik moet wachten tot elke pizzapunt zijwaarts de helling afglijd en voel mijn eigen moet in mijn schoenen zinken.

Stomme beginners.

Gedurende de tweede en derde piste zakt mijn ergernis, met name omdat mijn controle terugkomt en ik de brede zigzaggen enigszins kan ontwijken. Ik ski zo’n acht keer de steile helling af en alhoewel ik er niet angstloos aan begin, lukt het me wat vaart te behouden en in bochtjes naar beneden te gaan.
Het is weer een feest. Woosh. Vrijheid.

imageNa drie uur verlies ik zowel de euforie van controle als mijn concentratie en steven ik terug naar het liftje richting Le Tour.
Ik ben de enige die niet via de piste afdaalt, maar de rode piste is absoluut te eng voor mij. Vanuit mijn eenzame ei zie ik de sneeuwhelling voorbij glijden. Ergens halverwege skiet een nog geen meter hoge pizzapunt met dinosaurushelm achter zijn papa aan, bochtje naar bochtje, en ik realiseer me dat ik dat ook wel had gekunt.

Stomme beginner.

Beneden klik ik mijn ski’s uit en loop naar huis alsof de wereld van mij is, want ik heb geskiet in mijn eigen achtertuin. Ik zet mijn ski’s tegen de buitenwand, mijn skischoenen beneden in het skihok en ga zelf de keuken in. Terwijl ik wacht op het opwarmen van mijn chocolademelk staar ik uit het raam en zie ik poppetjes op de rode piste van La Balme.
Volgende keer ski ik hem ook, beloof ik mezelf.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s