Kwakkel

Het is niet verstandig een tekst te schrijven om 00:20, wanneer je zo moe bent dat de aftocht van bank naar bed een te grote opgave is. Maar nu ik eenmaal mijn laptop op mijn schoot heb kan ik het niet laten een kleine toer door mijn eigen moeheid te maken.

Ik vraag me immer af hoe mijn artsenvriendinnetjes hun coschappen door zijn gekomen. Ik zie best in dat adrenaline en verantwoordelijkheid je een eind brengt, maar wat dan op die schaarse vrije momenten? Hoe krijg je die lichaamsvezels dan nog als een eenheid in beweging? Fuck, ik kan dat niet hoor.

Mijn grootste en enige probleem is dat mijn fysiek het nog steeds niet trekt, dit leven. Mijn weerstand zit aanhoudend onder nul, zo ijzig als sommige pistes hier in Le Tour. En ik ben nog geen nacht uit geweest; dat is een indicatie an sich, ik blijf naar mijn feestbeestvriendjes herhalen dat ik met ze mee op pad ga wanneer mijn lichaam zich een korte nacht kan permitteren. Niet dus.

Ik vraag me bijna af of ik niet een paar dagen achtereen het skiën en klimmen moet laten voor wat het is, om alleen het venijn van mijn werklast te hoeven verdragen. 42 uur per week rondrennen achter een bar zou toch geen doodsvonnis moeten betekenen voor een kerngezonde 24 jarige met een klein geval van chronische keeltyfus in een winters milieu. Maar ik ben hier om te klimmen en te skiën, niet om te werken. Ik zou eigenlijk mijn werk even stil moeten leggen. Zo werkt de wereld helaas niet.

Ik lig voor pampus. Apathisch moe met hoofdholtes vol beesten die forten in mijn longen bouwen. Toevallig ben ik al twee keer langs een arts geweest voor een gezondheidscheck; de ene was voor werk en de ander voor een certificat d’aptitude voor het klimmen in een klimhal. Beide artsen waren verrast over mijn sterke hart. Gigantisch.
Ik heb een ijzersterk hart.
Blijkbaar heb ik daar nu weinig aan.

Ik weet het niet. Ik ben een klein kind dat niet wil stoppen. Tegelijkertijd kijk ik intens uit naar het moment dat ik dit allemaal kan doen zonder dat ik me in een constante modus van uithijgen bevind. Ik denk niet dat het werkelijk teveel is, ik denk alleen dat ik even 100% in orde moet zijn voor ik dit schema voortzet.
Kwakkel, kwakkel.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s