‘Mam, zullen we de K2 opfietsen?’

Het zal niet de eerste keer zijn dat ik mijn moeder een ingrijpend voorstel doe. De laatste keer vroeg ik haar of ze samen met mij een huis in de Alpen wilde bouwen. Ik wacht nog steeds op een antwoord.

Maar nu, dit voorstel is iets anders van karakter. Mijn moeder is niet vies van een uitdaging, maar ik twijfel of ze de aard van de K2 kent, en wanneer ik haar inlicht is haar deelname, schat ik in, vrij onwaarschijnlijk.
Ik moet zeggen dat ik zelf ook mijn twijfels heb. De haalbaarheid van het voorstel hangt volledig af van de interpretatie ervan. De volgende drie opties kunnen worden onderscheiden:

1. De K2 opfietsen: We beginnen onderaan en fietsen het hele traject naar boven.
2. De K2 opfietsen: We gaan naar de voet van de K2, zoeken een zeer licht overhellend stuk, en fietsen daar een meter of twee naar boven.
3. De K2 op fietsen: We stappen een meter van de top op de fiets en fietsen de K2 op.

De gehele K2 opfietsen lijkt me een hachelijke onderneming, waarin komende jaren waarschijnlijk niemand zal slagen. Misschien heeft de wielercult al een tak van sport ontwikkeld die mountainbikers over besneeuwde paden laat crossen, maar ik twijfel of ze rotsplaten en ijswandjes in het repertoire hebben. Dat zou een hoop technische vooruitgang met betrekking tot dikke banden en stijgijzer-pickelsystemen vergen, en van zoiets heb ik nog niet gehoord. Daarbij, high altitude biking als sport lijkt me een magere aanhang hebben, maar misschien ben ik niet op de hoogte. In elk geval, zelfs niet in het meest optimistische scenario gaat het mijn moeder en mij lukken om de gehele K2 op te fietsen.

De K2 opfietsen zou de meest haalbare optie zijn, maar het karakter van het avontuur gaat daarmee drastisch verloren. Immers, wat heeft de K2 dan nog met de uitdaging te maken, naast het zijn van een geografische locatie? De uitdaging zou in dat geval in het opfietsen moeten liggen, maar mijn moeder en ik fietsen dagelijks al zoveel op. Bruggen, bijvoorbeeld. Sterker nog, we zouden een A4tje op de grond kunnen leggen en daarop kunnen fietsen. K2, A4, wat is het verschil.

Nee, onze kansen liggen bij de laatste optie: De K2 op fietsen. Zo vermijden we het hachelijke stuk van de 8610 meterlange cruise omhoog, maar houden we wel de uitdaging intact. Geheel vrij van problemen is deze benadering echter niet: Hoe krijgen we immers de fietsen omhoog, op een meter van de top? En niet te vergeten onszelf?

Ik sta voor een grote uitdaging.

Allereerst moet ik mijn moeder enthousiasmeren. Ik ben een optimist en heb groot vertrouwen in mijn moeders avontuurlijk hart, maar verwacht geen direct – ‘Tuurlijk, Liefie’ op de vraag  – ‘Mam, zullen we de K2 opfietsen?’
En ten tweede, de logistiek achter de onderneming valt niet eenvoudig uit te werken. Elke stap zal beroep doen op een uitzonderlijk niveau van denken in mogelijkheden. Zorgelijk – maar ik ga de uitdaging aan.

(met dank aan Marjette)

One Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s