Oberwalderhütte

Gedurende juli en augustus plunder ik vakkundig mijn rekening. Het hele jaar spaar ik grote bedragen (een soort van) en vervolgens verkwist ik ‘t in absurd korte tijd aan milkataarten, treintickets en campingplaatsen. Spontane BBQ’s, mountainbikehuur en warme chocolademelk.

Nu heb ik het voor elkaar gekregen juni vakkenvrij te houden en moet ik mijn spaarrekening over drie maanden verdelen. Ik kan bivakkeren wat ik wil, maar als ik enigszins ruimte voor spontaniteit wil inbouwen ga ik het van de zomer simpelweg  niet redden.
Dus ben ik opzoek gegaan naar werkgelegenheid in de Alpen: De berghut. Het Vielen Danke en Gutte Morgen Liebe Leute van de Wiesbadenerhütte klinkt nog vers in mijn geheugen en toont me dat je schijnbaar heel vrolijk op hoogte geld kunt verdienen. Maar dan wel, liever, mooier, in het Frans.
Ik vertoefde me op het internet en kwam er weinig optimistisch vandaan: de combinatie van mijn Frans en Google Translate was slechts toereikend om  de populariteit van de hutten en de eis van volledige taalbeheersing aan me duidelijk te maken; de rest van de informatie ontging me.

Dus gaf ik het op. Ik voorzag een milkataartvrije zomer, een huilend belletje naar mijn ouders dat ik geen trein meer kon betalen (het ik-ga-liften dreigement is uiterst effectief) en gevilde marmotten op een stokje. Tot ik van de winter mijn oorspronkelijke berghutplannen uitte en men met de Oberwalderhütte kwam aandragen. Duits?

Ik won wat extra informatie in (Willem, tnx) en begon aan het schrijven van een uiterst lachwekkende Duitse mail. Bellen was sowieso geen optie. Omdat ik mijn tekst te gênant vond om door een Duitser te laten controleren vroeg ik Fieke om er het een en ander in te schrappen.
Ze schreef de gehele mail over. Alhoewel zij net zulk groot lak aan naamvallen heeft als ik durfde ik deze mail zowaar te verzenden. Een paar dagen later kreeg ik terug dat ik welkom was in juni. (Ik zag zo voor me dat de mail alle collega’s was rondgegaan en ik het vermaak van de dag had gevormd.)

Nu besef ik me terdege dat ik heb gebluft over mijn Duits – Fieke’s Duits is absoluut het mijne niet – en sta ik voor de opgave om binnen een paar maanden Duits te begrijpen en te spreken. Ik heb een oefenboek grammatica aangeschaft en leer, alsof ik nooit op de middelbare school heb gezeten, dat naamvallen temaken hebben met dingen als ‘lijdend voorwerp’ en ‘bezittelijk voornaamwoord’, en dat mijn vaardigheid van Nederlandse zinsontleding zwaar ondermaats is. Maar ik zet door.

Dus als jullie in juni in de buurt zijn van de GrossGlockner, trek hebben in een biertje en een staaltje ijzersterk Duits (-achtig ) willen horen: Kom naar de Oberwalderhütte!

One Comment

  1. Toblerone-Milkataart! 😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s