Een kermis vol idioten met stokken

Hoe voelt het om weer te skiën? Precies een maand na de blessure? Volledig ingetaped op de groene piste? Bochten van een beginner, het recht op één enkele kijken-hoe-het-gaat afdaling? Dit ga je belachelijk vinden, maar het was de meest geruststellende ervaring die ik geloof ik ooit heb gehad. Het licht aan het einde van de tunnel. Alles weer op z’n plek. Diepe zucht, oef, we hebben het overleefd. Wàt was dit een avontuur en wat ben ik dankbaar, dankbaar, maan-en-terug dankbaar voor de goede afloop. Ik was bijna in staat om online een nieuwe identiteit te bestellen en meteen…

Moguls vs. Knieband

Het ging ongeveer als volgt: Marcel en ik deden mogultraining op pistes die fanatiek voor ons waren voorbereid door honderden voorgangers (voor zij die Chamonix kennen: Grands Montets, La Herse). De heuvels waren minstens van heuphoogte en als een virus verspreid over elke begaanbare flank van Lognan. Je moet er even bij stilstaan hoe vreemd dat eigenlijk is. Hectares aan kleine heuvels in het ondergesneeuwde territorium van de mens, ik kan me voorstellen dat de Chamois zich afvraagt waar ons soort zich mee amuseert. Als je mij drie jaar geleden op zulk terrein had gedropt, de skiliften buiten zicht, dan…

Plan B

Een week geleden ontving ik de convocation van de ENSA waarin ze me uitnodigen voor de examens. Bij het zien van die van Marcel vorig jaar werd ik plaatsvervangend nerveus; bij het zien van mijn eigen ben ik naar La Panière gestrompeld voor een maxi-croissant en een muffin en heb ik een uur lang voor me uitgestaard. Wat is je plan B? – vroeg mijn vader me gisteren over de telefoon. Plan B was nog lang niet ouderproof, hing ergens tussen mijn schaapachtige fantasieën over de toekomst en zat vol glitter en glinstering van dromen die nog niet in contact…

Ligamenten houden van groenten en fruit

Ik was ervan overtuigd dat ik goed was in het omgaan met tegenslag, maar na twee weken wil ik nog steeds skiërs pootjehaken en sneeuwvlokken terug de hemel in sturen. Marcels verhalen over de afgelopen CRET-week maken me jaloers. Hoe meer zij trainen, hoe kanslozer ik me voel. Ik was wel de laatste die zich een maandlange siësta voor het examen kon veroorloven. Mijn zelfvertrouwen is in zijn geheel blijven hangen achter de mogul die mijn ondergang inzette. Het voelt als een grap om in dit stadium nog hoop op succes te cultiveren. Wat is er gebeurt met de weg ernaartoe?…

Shitpaard

Het vonnis: Ik zal de tijd hebben om alle seizoenen van Gilmore Girls te kijken en mijn restaurant tot in detail uit te werken, maar dat ticket naar Zuid-Amerika hoef ik (nog) niet te boeken. De tijd die ik aan revalidatie kwijt zal zijn, halveert onvermijdelijk mijn reeds geringe kansen en verdubbelt mijn afhankelijkheid van geluk. Maar, zoals Marcel het formuleerde: de druk is ervan af. Nu kan ik totaal ongetraind maar ontspannen het examen instappen. Ik had mijn fysio-afspraak in een praktijk van kakelende Britse vrouwen die me op melige toon verzekerden dat ze ‘heus wel professioneel’ waren. Tegen…

Boeddha door het keukenraam

Zo’n ski-examen eist een hoop aandacht op. Door mijn achterstand kan ik me geen ontspannen houding veroorloven; gedrag dat afwijkt van het obsessieve tast immers mijn slagingskansen aan. Boeddha blijft daarom buiten de deur en binnenshuis resideert maar één paard om op te wedden. Op momenten dat ik het vertrouwen in mijzelf, de toekomst of de ski’s verlies, ben ik geneigd om uit te zoomen en het idee tamelijk belachelijk te vinden. Waarom doe ik dit? Welke mensheid wordt hiermee gered? Wat legitimeert de zelfobsessie? Is de weg ernaartoe nog waardevol genoeg? Op die momenten: Nee. Op de momenten dat…

Herstelwerkzaamheden

De laatste dag van de CRET kregen we het proba blanc voorgeschoteld. Ze lieten ons 900 meter stijgen, 500 meter afdalen en opnieuw 500 meter stijgen en dalen, op weg naar een serieuze eindbeoordeling. De tweede afdaling heb ik grotendeels rechtdoor geskied, want mijn bovenbenen konden de bochten niet meer opvangen. Mijn score was niet fantastisch en zeker niet afdoende, maar ik was blij dat ik genoeg had gefunctioneerd om aan het einde van de piste te komen. Na een helse rit in de bus van Marcel, van meer dan acht uur, die twee keer werd onderbroken doordat het loodzware…

Skihuiswerk

Ik had in mijn vorige blog gezegd dat ik mijn verbeterpunten zou publiceren en beken meteen maar dat ik geen idee heb hoe ik deze in een logische volgorde kan weergeven, omdat elk punt totaal afhankelijk is (of deel uitmaakt) van de andere punten en ik ze dus eigenlijk niet afzonderlijk kan omschrijven. Daarbij zijn ze in het Frans naar me gecommuniceerd en spreek ik de Nederlandse skitaal niet, dus vergeef me mijn vreemde woordkeuzes. Ik vrees dat deze blog meer verhelderende waarde zal hebben voor mijzelf dan amusementswaarde voor haar lezers. 1. De bocht Ik begin bij de bocht…

De eerste CRET-week

Gisteren rondde Marcel, drieëntwintig andere aspirantgidsen en ik de eerste week van de CRET af. Vijf dagen achter elkaar hebben we ons verstopt in skipakken en geskied van de vroege morgen tot aan zonsondergang. Nu zijn we moe. Vijfentwintig paar benen van hout. Dit weekend wordt er bijgeslapen, gegeten en veel water gedronken. Het skiprogramma van de CRET is vormgegeven door drie oude mannen met vriendelijke gerimpelde ogen en een wat jongere, door Salomon gesponseerde legende. Vriendelijk, geduldig, gepassioneerd, didactisch ijzersterk en zelf briljante skiërs: ze begeleiden ons in stijl langs de obstakels op weg naar de perfecte afdaling. Ik…

Een warme storm

De regen probeert de sneeuw uit de vallei te spoelen en de wind blaast het poeder van de hooggelegen flanken. De bossen ogen donker, kaal en triest. Chalets druipen en krimpen met een meter, hun houten geraamte is plotseling weer zichtbaar. Een warme storm stopt onze lange, witte winter terug in de ladekast van onze hoop. Wat zijn we toch miezerig en afhankelijk. Gisteren nog daalden Marcel en ik af door een laag poeder zo hoog als ons onderstel. Hij nam me mee door het bos boven Lavancher, door de steile, diepe sneeuw van een ogenschijnlijk succesvolle winter, langs bomen…