De Trol van Rodellar

De busjes op de parkeerplaats van Rodellar liggen vol met matrassen en dekens, maar niemand slaapt er. Want dat is verboden. Het bord voor de ingang van het klimdorp staat vol met afbeeldingen: van poppetjes die poepen, koken, eten, wassen, roken, geluid maken, honden hebben, slapen in een caravan of tent of überhaupt slapen, lachen, ademen, bestaan. Door al die lugubere handelingen staan dikke rode kruizen. Dat mag niet. Tenzij je betaalt voor een camping of ander soort onderdak. Dan mag alles. Gisterochtend reed een dienstwagen van de Guarda Civil over de parkeerplaats. Fieke en ik spuigden het schuim van…

Een Geluksvogel in Rodellar

Er zijn veel redenen om telkens weer te vallen voor de klimsport, maar alleen de natuur lijkt relevant wanneer je weer eens op een plek als Siurana, Sadernes of – dit keer – Rodellar naar rotsen zoekt. Het is vreemd dat je zoiets kunt vergeten. Een klimtrip plan je niet in eerste instantie vanwege het modderpad dat verdwijnt in helderblauw water, de oranje rotsen die in absurde bogen op de aarde rusten, de kniehoge struiken die glinsteren van de zojuist gevallen regen of de oeroude boom die zo onder de zwaartekracht zucht dat je kunt koprollen om een van haar…

De inspecteur

Tu vais bouffer le mur là! – zei de inspecteur terwijl hij mijn stuur agressief naar links duwde. Heus niet – dacht ik. Blijf met je vieze poten van mijn stuur af. Ik kon de inspecteur niet uitstaan, hoe hij daar naast me zat, met zijn dikke bovenbenen in zijn strakke beige broek. Na de eerste bocht wilde ik hem al sommeren om uit te stappen, maar dat was tegen de regels van het spel. Binnen vijf minuten vond het muurincident plaats, waardoor we allemaal – de inspecteur, mijn rijinstructrice en ikzelf – nog dertig minuten lang moesten doen alsof…

Metallic Lentekrokus

Het materiaal van mijn nieuwe laptop is grijs metallic en voelt zacht, de subtiele klik die de toetsen maken wanneer ik ze induw is verslavend, en de snelheid van het systeem is merkwaardig en futuristisch (dat zeg ik zonder me aan te stellen, ik ben onder de indruk). Tussen het breken van mijn oude laptop en het uitpakken van mijn ‘ gerefurbishde’ vervanger heeft de technologie een grote sprong vooruit gemaakt; zolang ik dit apparaat op mijn schoot heb, weet ik zeker dat auto’s vliegen en mensen in principe niet meer doodgaan. Ik kan de laptop met fatsoen openen in…

De Schaduw van de Mont Blanc

Als je persé naast de hoogste berg van Europa wilt wonen, dan lever je onvermijdelijk in op zonlicht. Er zijn huizen in de vallei van Chamonix die zelfs in de zomer geen zon zien. De winter hier is nu eenmaal een donkere aangelegenheid, maar stel je eens voor dat de lente aanbreekt, de vogels fluiten, de ramen openzwaaien en geen zonnestraal de kamer verwarmd…! Gelukkig bestaan er dorpen zoals Coupeau, gelegen tussen de bossen aan de overkant van het massief. Zelfs ’s winters ontsnappen die nog aan de schaduw van de Mont Blanc, al is het maar voor een uur…

Herschrijven

Fieke heeft me het perfecte verjaardagscadeau gegeven en ik heb geen idee meer hoe ik erover kan schrijven. Het is namelijk een boek over schrijven: Het geheim van de schrijver van Renate Dorrestein. Ik ben op pagina 169 en realiseer me al vanaf pagina 1 dat ik, als beginnend schrijfster, het complete rijtje aan klassieke beginnersfouten maak. Waarom, lieve lezers, wijzen jullie me daar niet zo nu en dan op? Af en toe een opmerking zodat ik langzaamaan beter leer schrijven? Ik ben blij met het boek van Dorrestein, maar had liever elk jaar een hoofdstuk gelezen, in plaats van…

Van Ski’s naar Wielen

Zoals jullie misschien wel gedacht hebben, heb ik dat examen dus niet gehaald, anders had ik het nieuws een week geleden in lettertype 72 diagonaal over de homepage van mijn blog geschreven (het format WordPress laat dat overigens niet toe, zo saai). Participeren aan het examen met mijn blessure was al pure winst – zo blijven mensen herhalen – en dus ben ik een tevreden verliezer. Sterk voor volgend jaar. Het Catalaanse Monster is gelukkig wel door en gooit zich nu fulltime op de klimcarrière, want in juni begint de volgende reeks examens. Het is ergens wel een opluchting dat…

Een kermis vol idioten met stokken

Hoe voelt het om weer te skiën? Precies een maand na de blessure? Volledig ingetaped op de groene piste? Bochten van een beginner, het recht op één enkele kijken-hoe-het-gaat afdaling? Dit ga je belachelijk vinden, maar het was de meest geruststellende ervaring die ik geloof ik ooit heb gehad. Het licht aan het einde van de tunnel. Alles weer op z’n plek. Diepe zucht, oef, we hebben het overleefd. Wàt was dit een avontuur en wat ben ik dankbaar, dankbaar, maan-en-terug dankbaar voor de goede afloop. Ik was bijna in staat om online een nieuwe identiteit te bestellen en meteen…

Valentijn

Ik heb zojuist ‘Valentijn’ gegoogeld om te verifiëren dat de ‘dag der geliefden’ vandaag is, veertien februari, want mijn opgesloten bestaan in Coupeau maakt me wereldvreemd en vergeetachtig. Het meest prominente zoekresultaat in beeld was een advertentie van de HEMA, en ik ben groot fan van HEMA, waardoor ik nu met spijt in het buitenland zit, want ik had Marcel graag een USB-stick roos van 8GB en een hartvormig thee-ei cadeau gedaan. De ‘dag der geliefden’ is volgens mijn vriendje 23 april, Sant Jordi, wanneer Catalaanse mannen een roos aan Catalaanse vrouwen geven en Catalaanse vrouwen een boek aan Catalaanse…

Frida

Terugvallen op Netflix is perfect voor een dag of twee, maar daarna beginnen alle series en films op elkaar te lijken. Ik was verdrietig toen Marcel in de bus stapte en zonder mij naar Briançon reed, en zocht afleiding. Maar de dag dat hij aan de CRET begon, vond ik mijn schilderspullen terug in de lade. De winter van Chamonix staart me betekenisloos aan door het balkonraam. Zonder ski’s is de laag sneeuw beduidend minder inspirerend. Ik ben uit de ENSA-trein geschopt terwijl de aspirant gidsen nog op weg zijn naar het examen. Wat in godsnaam doet een gestrande ziel…