Een eerste week in Briançon

Misschien heb ik uiteindelijk toch geluk gehad of was mijn intuïtie juist: Briançon toont zich zoals gehoopt en verwacht. Frans, sociaal en normaal. Mijn appartement geeft toegang tot een vriendengroep van oud-bewoners en aanhang die het hele jaar door in de stad wonen. Ik hoef alleen maar mijn bed uit om met ze in contact te komen. Ze kloppen spontaan aan, zadelen ons op met een leuke hond (Funky, een dikke border collie), drinken wijn in de avond en laten uitnodigingen achter voor kerstmarken en raclette. Ik kan de gekte van Chamonix nog steeds niet geheel van me afschudden door…

Deborah

Bora en ik koelen af. Zij doet er in de kou zo’n tien minuten over, ik ruim veertig. We staan hier op de parkeerplaats van Chantemerle tot de wegen weer tevoorschijn komen. De winter bepaald. Misschien komen we pas weer weg in de lente; dan zijn Bora en ik beide niet meer dezelfde. Ik zie in haar achteruitkijkspiegel dat mijn wangen hun razernij verloren hebben. Ik kom terug op temperatuur terwijl Bora wel weer klaar is om op te starten. Nee, zeg ik, je hebt geen winterbanden. We blijven hier. Vlak voor aankomst in Chantemerle sloeg ik drie keer af….

Paulownia Hout

Mijn waanzinnig stabiele, volwassen, nieuwe leven was erg moeilijk te vinden, onbetaalbaar en duidelijk nog even niet voor mij bedoeld. Dus pak ik het seizoenbestaan weer op, alsof ik nooit iets anders gewild heb. Ik zal werken in een bar, slapen in een hoogslaper vlak boven een feestliefhebbende Belgse en tot ieders teleurstelling – inclusief de mijne –wederom bewijzen dat ik zelf geen feestbeest ben. Toch voelt het potentieel van mijn leven in Briançon anders dan in Chamonix. De kloof tussen het hoogseizoen en laagseizoen is minder groot en de mensen die ik ontmoet zijn doorgaans geen seizoenarbeiders. Het straatbeeld…

Volgens mij bevalt uw schaap

In de vallei van Champoleon lijkt de rivier van zilver. De bergen hebben alle kleuren van de herfst, behalve hun toppen, want die steken uit in winter. Door de velden op de vlakte rennen lammetjes in kleine kuddes achter elkaar aan, tussen hun grazende mammies door, in de warme gloed van de laatste zonnestralen. Mijn handen zijn koud. Als ik voorbij een boerderij fiets, met de wangen rood van inspanning en mijn rug nat van het zweet, grijnst een tandeloze boer me aan. Twintig seconden later trap ik abrupt op de rem. In het gras rechts van me ligt een…

Rots in de Branding

Fieke en ik zijn supergoed in shoppen. We rennen over de markt, halen kledingwinkels overhoop, verzuipen in ons spiegelbeeld, spuiten de polsen vol met geurtjes, zwichten voor het plastic van de Flying Tiger en scheuren dan richting Valgaudemar, waar we onder het gewicht van twee loodzware tassen zo’n 1250 hoogtemeter overbruggen en, in het maanlicht, neerploffen op de vlonder van Refuge de Olan. Met een flesje wijn. Je denkt soms dat je gebonden zit aan een enkele identiteit (die van bergbeklimmer, die van shopmiep), maar je kunt dus gewoon meurend naar Pure Poisson, Opium en N°5 onder een rotspillaar staan,…

Een fijn huisje

Ik ben bij Fieke in huis. Ze bakt een chocoladetaart en beweegt zich af en toe naar mijn piano, die tegen de wonky* muur van haar woonkamer opgesteld staat. Ze passen goed in de woonkamer, Fieke en de piano, zo tussen de kamerplant, houten tafel,  stippelkopjes, Afrikaanse dekentjes, donkere vloer, hangende trommel, lange gordijnen en langgerekte vaas in. We zijn in Saint Bonnet, het dorpje onder Villard Trottier, vlakbij Gap. In zekere zin ben ik op weg naar Briançon, waar zowel een skipas als het idee van een nieuw soort toekomst op me wacht (stabiel, gestructureerd, volwassen ect.). Maar omdat…

Een broodje gezond

Er zijn gasten die worden teleurgesteld door het feit dat we geen glutenvrije veganistische zoetigheid verkopen. We hebben altijd twee soorten glutenvrij gebak (kokos en sinaasappel) en twee soorten veganistisch gebak (banaanchocola en citroen), en dan ook nog eens gebak dat zowel gluten als dierproducten bevat, waarvan de beste absoluut de worteltaart is, met een dikke dot crème van boter en suiker die er helaas nooit vanaf valt zodat ik me erop kan storten. Wanneer zo’n klant ongelovig door de vitrine blijft kijken, alsof er daardoor toch een glutenvrij veganistisch koekje in wordt gebakken, onderdruk ik de neiging om te…

Woeste Tijden

Afgelopen nacht faalde ik het geologie-examen op het College Hageveld in Heemstede. Ik had aanvankelijk niet door dat het een probleem was, maar de geologielerares zei dat ik met mijn 4.16 niet zou slagen voor mijn eindexamens. Normaal gesproken komt deze droom in een andere vorm: Ik kom erachter dat ik op de een of andere manier nooit naar de wiskundeles ben gegaan, realiseer me vervolgens de ernst van mijn achterstand en spendeer de gehele droom – in angst – aan de vraag of ik dan alsnog mijn wiskunde-examen zou kunnen halen (willekeurig detail: de niet-geattendeerde wiskundeles vindt steevast plaats…

Condolences to fear

‘Yes’, zei Thomas, ‘you better take pictures of him. He’s very beautiful.’ Ik hield mijn camera hoog in de lucht en probeerde over de hoofden van honderden mensen een foto te maken van een artiest op het podium. Zijn naam kende ik niet, zijn muziek evenmin, en ik was zo bezig met fotograferen dat ik hem niet zag staan of hoorde zingen. Na de opmerking van Thomas bracht ik mijn camera terug naar mijn borst. Ik keek op en zag Benjamin Clementine. Alles in de verte is altijd klein, maar die middag was Benjamin Clementine zelfs op een ver podium…

Rescue Spray

Ik kan me werkelijk niet voorstellen dat ik straks in een auto op stap kan zonder Evelyn en haar drietal extra pedalen aan mijn rechterkant. Toch heeft de inspecteur eindelijk geoordeeld dat ik kan rijden. Dat kostte me in totaal drie examens, 2500 euro en een bezoek aan de apotheek, waar ze me op aanraden van mijn rijinstructrice een potje rescue spray verkochten, omdat ik telkens zo zenuwachtig werd dat mijn voeten van de pedalen trilden. Mijn huisgenoten hadden een expositie van knoflook en Mariabeelden op het dashboard van de examenauto gesuggereerd, maar inspecteurs hebben weinig verbeelding en inlevingsvermogen. Rescue…